Stem: O vereenight landt gezegent. WIlt u stem nu hoogh op dringen Tot Gods eer, O Batavier!
Die u heeft met heyl gekroont // en betoont Zijn genadig' onderstant; Ghy zijt schuldigh lof te singen Desen Helper goedertier, Die u Palen vast beheydt // en uytbreydt De Frontieren van u Landt: Laet keelen // en queelen // vreught teelen Op Veelen // wilt speelen Ter eere van Godts Naem, Die ons Helden haer handt wil stercken En verwinningh geeft te saem Laet swieren // Banieren // wilt vieren En cieren // Lauw'rieren Op 't Princen Hooft bequaem; Roemt zijn daedt en Manhafte wercken Blaestste uyt, geswinde Faem.
Soo, soo, soo Oranje Helden!
Drijft de Spanjaert uyt het Landt, Spant vry aen met Lely-rijck // al gelijck, Werpt zijn lastigh Jock daer heen. Waer zijn nu al haer gewelden? Ey haer roem die leydt in 't sandt Door de Fransman, en ons Prins // die alsins Zijn hooghmoedigheydt vertreen, Wy plachten // zijn krachten // en machten Wel t' achten // Maer wachten Op hem nu in het veldt, Doch Beck hoord' men niet veel roeren, 't Scheen hy vreesden ons gewelt. O lijden // wat tijden // zy rijden, Sy strijden // versnijden En roven met gewelt, 't Eygen Landt en de arme Boeren, Daer zy zijn als hooft gestelt.
Dies soo sal sich 't landt omkeeren Aen de Francen, en Nassou, Die veel beter zijn van aert // elck bewaert Landt en Onderdanen trou: Wil 't den Spanjaert dan afzweeren, Laet de geck eens uyt de mou, Biedt hem selve wederstandt // o Brabandt, En ghy Vlaender schoon Landouw, Wil 't heden // in reden // noch treden Tot vreden // u steden Die hebben doch geen moet, Want den Thuyn sietmen heel verbreecken, d' Hulsten haegh word't om gewroet: Wy gingen // daer springen // met klingen Om dwingen // en wringen Den Hulst aen onsen Hoet; Achten niet of de Doorens steecken,
Treden alles met de voet.
Onsen Prins en Breedro moedigh Schooren aen dees Hulsten haegh, Maer een maent of daer omtrent // 't is bekent. Hoe sy accordeerden graegh: Al ons werck was seer voorspoedigh, Het Geschut dat blies gestaegh, De Granaden namen mee // in de stee Heele Straten, 't was een plaegh, Sy wercken // wy mercken // 't verstercken Der percken // haer vlercken Die wierden haest gekort: Dit 's Antwerpen en Gent verdrietigh, Dat den Hulst voor haer verdort; Sy lesen // by desen // en vreesen Ons wesen // gepresen, Nu Hulst gewonnen wordt,
Die de waerheydt oock zijn genietigh, 't Spijt de Nijdt, die daerom knort.
Aldus heeft den Prins verkregen Dees Victoy groot geacht, Nu in 't lest van 't Jaer geschiet // als men niet Tot ons voordeel had' verwacht: Godt zy danck voor desen Zegen, Dat hy sterck ons Prins met macht, Die van Hulst de Doorens snijt // soo dat hy 't Om zijn Hooft als Lauw'er bracht: Wy melden // dees Helden // die knelden En velden // ja stelden Dit Hulst na ons begeer, Dat den Thuyn van den Zeeuw kan stijven Voor des Vyants tegen weer, Lof-krijgers // hoogh stijgers // geen swijgers Noch tijgers // maer hijgers
En dravers voor 's Landts eer, 'k Wensch u langh in dien staet te blijven, Yder singht en roemt u seer. Weest eendrachtigh.
Cookies on Poetry Cove