Stemme: Van de slagh van Dueren. O Godt van Hemelrijcke, Siet doch neder in 't Aertsche Dal, Op u Kind'ren al gelijcke Die bedruckt zijn overal,
Al van Ducdalve met wreede geschal. Hy vervolght de Christenen groot en smal, Voor Haerlem buyten der Stede Daer leydt hy met groote onvrede.
Ducdalve sandt drie Posten getrouwe Voor Haerlem die Stede valjant, Of sy de Stadt opgeeven wouden, Van 's Konings wegen in zijner handt, Of wy eyssen de Stadt te Sweert en te Brandt Soo wy die winnen met stormender handt, En salder niemant houden zijn leven, Wilt u in onser genade geeven.
Doe sprack een Borger van waerden, Wy hebben wel van zijn genade gehoort, Al van die schamel Burgers van Naerden Die zijn soo deerlijck vermoort: Mans, Vrouwen, Kinders men sloegse al dood,
Die Borgers van Zutphen deden open de Poort, Men woudese in genaden ontfangen, Maer zijn geslagen en gehangen.
De Stadt wy niet opgeven, Sprack de Overste Luytenant, Wy willense bewaren van 's Koninghs wegen, En geven ons in Godes handt, Ghy wilt den Koninck verderven sijn Landt, Vermoordt de luyden aen elcken kant, Met Kruydt en Loodt wy u verwachten, Van honger sult ghy ons niet versmachten.
Doe schooten sy wel seven Dagen Op Haerlem met groot gewelt, Met Kartouwen en dobbel Slangen Hebbensy op de Mueren gestelt: Maer die van Haerlem schooten lustigh in 't Veldt Zy hebben soo menigen Ruyter gevelt,
En soo menigen Spanjaert geschooten, 't Welck heeft den Cornel verdroten.
Men sagh Haerlem bestormen De Spanjaerts vielen met macht daer an, Daer lagen soo veel in 't Veldt gestorven, Vier mael zijnse geslagen daer van: Want de Vrouwen quamen soo stoutelijck an Met Steenen, Peck-reepen, Vier en Vlam, Wierpense de Spanjaerts van de Mueren, Dat sy kreten als leelijcke dieren.
Doen sy den lesten Storm verlooren, Bleefer wel acht hondert doodt en gewondt, De Spanjaerden schudden haer Ooren, Gelijck als eenen Water-hondt, Zy traden haer Geweer met voeten ter stondt En riepen met tyranniger grondt, Dat Godt was een Lutriaen geworden,
Doe sy d' onnoosel niet konden vermoorden.
Sestien Vaendels Knechten getrouwe Zijn te Haerlem binnen gewent, Noch twee Vaendels gemonsterde Vrouwen, Hebben soo menigen Spanjaert geschent, In 't stormen deden sy groot gewelt, Sy droegen dat Vaendelijn als een Helt, Soo lustelijck in haer handen, Den Ducdalve tot zijnder schanden.
Die van Haerlem wilt hooren Hebben twee Poorten wijdt open gedaen, Al of zy 't gaven verlooren, Dat hebben die Spanjaerts verstaen: Die Cornel riep, loop an, loop an, Nu slaet al doodt, spaert Vrouw noch Man, Want sy hebbent verlooren gegeven, En laet de Kinders in de Wiege niet leven,
De Spanjaerts zijn voort geloopen Om te vermoorden dat Christen bloedt, Een loose Brugge was binnen de Poorten, Die brack met al dat Spaensche gebroedt, Daer bleeffer wel ses hondert doodt, Misericordia, riepen sy kleyn en groot, Doe de achterste dat verstonden Daer was geen Kar aen haren aers gebonden.
Doe zijn die van Haerlem uytgetogen Met een soo euvelen moet, Sy hebben soo fellijck geslagen Dat sy gingen door haer Bloedt, Den Spaenschen Cornel die bleef daer doodt, Met veel Soldaten en Capiteynen groot, Godt heeftse Victory gegeven Noch hebben zy 't geschut na Haerlem gedreven.
Och wy arme Ducdalfs knechten,
Sterven hier van Armoede groot, Hoe souden wy konnen gevechten, Hier lichter alsoo veele doodt 't Is al pots martel, pots lijden aen elcken oort, Heeft ons de Duyvel in Hollandt gevoert? Och ten helpt Pijpen noch Trommen Als de Hollanders beginnen te kommen.
Een Borger van Haerlem gepresen Heeft in Ducdalvens Leger gevoert, Vijftien Hollandsche gevalschte Kesen, Die daer af aten die bleven al doodt: Een Spanjaert vraeghte hem metter spoet, Van waer brenghdy dese Kese goet? Van Amsterdam mijn goede Seinjoren, De Spanjaert sprack, wilt ons t' Amsterdam voeren.
't Gebeurde des Avondts late Wilden de Spanjaerts schampen daer van,
Daer quamen seven Spaensche Soldaten Die dwongen den goeden Man, Dat hyse moest voeren nae Amsterdam, De twee hadden Gouden Ketenen an, De Voerman heeft een Mijl of twee omgereden, Hy brochtse te Haerlem binnen de Stede.
Doe sy te Haerlem quamen De Vrouwen riepen al even dol, Hier komen seven heylige Mannen 't Isser effen een Galghe vol: De Spanjaerts kregen soo menigen sol, Sy schudden haer eers, sy krabden haer bol, Des 's morgens sagh mense hangen proncken De Borgers de voerman een goude keten schoncken.
Oorlof ghy Christenen verheven Bidt voor ons Hollanders kleyn en groot, Dat ons Godt victory wil geven
Tegen onse Vyanden verwoet, Wy willen nu strijden tot in den Doodt, Al sterven wy dan om Godts Woordt: Soo bidden wy Christum gepresen Dat hy ons Ziel wil genadigh wesen.
Cookies on Poetry Cove