Stemme: Van den Lxviij. Psalm: Staet op Heer toont u onvertsaeght, etc. WEest nu verheught ende verblijt, Looft Godt met vreught gebenedijt Prijst zijnen Naem verheven, Die nu in 't Jaer tnegentigh ziet, Tot Breda wonderlijck geschiet Victorie heeft gegeven: Sulcks niet geschiet in menigh Jaer Eenen aenslagh seer wonderbaer Sonder veel Bloedts vergieten, 't Huys van Nassau, het Edel Bloet, Ons seer getrouw met lijf en goet Liet hem sulcks niet verdrieten.
Graef Maurits met een kloeck verstant, Een jonger Vorst, vroom end' vayljandt, Heeft dit feyt wel begonnen, Door goeden raedt hem aengedient Van een Turf-Schipper als goedt vrient Van Willem Jacobs versonnen, Die 't Vaderlandt was toegedaen, Soo ghy sult hooren door 't vermaen Hoe hy dit heeft besteecken: 't Was den Turf-Schipper van 't Casteel, Binnen Breda dat schoon Juweel Wierdt een Romeyn geleecken.
Dit Schip was lustigh toebereydt Den Turf daer looflijck op-geleydt, Onder vol trouw Soldaten: Omtrent tseventigh Mannen stout Die met perijckel menighfout,
Vijf Nachten in 't Schip saten: Den derden Meert, 't was Saterdagh Voor Noen dat hy noch buyten lagh, Korts nae middagh wilt hooren, Quam 't Schip in 't Casteel binnen siet Verwachten blijtschap of verdriet, Van beyts quam hun te vooren.
Van Heusden, Worcum, Loevensteyn, End' oock van Sevenbergen reyn, Was het Krijs-volck genomen, Om te volbrengen den aenslagh Nu in den Maert den derden dagh Grootelijcks tot onser vromen: Den Turf werdt van het Schip gehaelt, Den aenslagh was byna gefaelt, Den Schipper seer valjandigh Sprack tot den geenen die hem droegh
Tavont hebben sy Turf genoegh, 't Was een Jonghman verstandigh.
De Dragers waren half verstoort, Want sy wouden noch dragen voort Sy sochten Geldt om drincken, Om dat 't by Vastenavont was, Langhde den Schipper uyt sijn Tas, Drinck-gelt om hen te schincken, Capiteyn Argier met verstandt, Capiteyn Lambert seer valjandt Oock een Vendrich verkooren, Twee Luytenants hielden mee an, Dees vijf waren daer Hoofden van, Om 't Krijghs-volck te gaen vooren.
Door hoesten ende niesen swaer Werdtmen hunlien bykans gewaer, Konden haer niet bestieren,
Den jonghsten Schipper een vroom Helt, Heeft hem doen aen 't Pompen gestelt Om niet te hooren tieren, De Schilt-wacht die riep (half verbaest) Is daer volck by u dat soo raest Sy hadden sulck propoosten: Den Jonckman sprack sonder vertreck, Ick moet pompen het Schip is leck, Hy hiet Adriaen Joosten
Die van 't Casteel seer wel bedocht, Hadden nochtans het Schip besocht Maer het scheen niet te degen Sy waren op het Schip, 't is waer, Want die van binnen sagen haer Die doen wel stille swegen: 't Ginck daer gelijk 't met Troyen dee Die 't Grieksche Paert in hunlie Stee
Haelden, en zijn bedrogen, Soo hebben oock die van 't Casteel, Groot'lijcks tot haren achterdeel, Dit selver ingetogen.
Tot tweemael in de selve nacht Baden sy tot Godt met aendacht Eer sy dit feyt aenvingen, Ten elf uren of korts daer aen Begonnen sy uyt 't Schip te gaen, Om haer werck te volbringen: Twintigh wasser maer uytgegaen Doen quam daer aen een Italiaen, Men seyd' om Turf te steelen, Die grepen sy al by den hals, Sy dwongen om bescheyt van als, Maer 't secreet kond' hy heelen.
Doen sy hem hadden by der Keel
Moest hy hun daer seggen hoe veel Volcks dat sy daer sterck waren: Hy seyd twee hondert twintigh Man, Maer dese reys loogh hy daer an, Meende hun te vervaren: Sy vraeghden hem voorder daer van, Hy seyde hondert twintigh Man, 't Volck kroop vast uyt den Schepe, Sy dooden den Italiaen, Doen zijnse stoutelijck voort gegaen, Sy hebben 't wel begrepen.
Doen zy nu t' saem waren by een, En hielden haer niet langh gemeen, Maer zijn stracks voort geloopen, Ses Corps-de-gaerden waren daer, De twee die maeckten sy eerst klaer, Togen doen in twee hoopen,
Met schieten, steecken, houwen, slaen, Soo zijn sy daer te werck gegaen, Haer vyanden doorboorden, Maer binnen 't huys op 't selve pas, Daer des Gouverneurs Soon op was, Kregen sy met accoorden.
Als sy 't Casteel tot haren wil Hadden, was in de Stadt groot geschil, Want sy d' een Brugh af-branden, Gref Maurits werdt dees maer vertelt, Die quam aen met al sijn gewelt, Den vyandt vloot met schanden: Doen maeckte Graef Hohenlo hoort, Met de Borgeren een accoort, Men soud'hen niet pilgeeren, Noch oock belasten met rantsoen: Maer moesten sijn Soldaten koen:
Twee maenden Solts fineren.
Oorlof ghy Burgers al te saem, Looft ende bid des Heeren naem, Dat hy doch wil bewaren, Den Graef van Nassou 't Edel bloet, Oock al des Landts Regeerders goet, Dat sy mogen voortvaren, Met haerlien wel begonnen werck, Al is den vyandt noch soo sterck, Godt sal Victory geven, Soo wy hem dienen t' aller tijdt Eeren end' beminnen met vlijt, En na sijn woort wel leven.
Cookies on Poetry Cove