Stemme: Als 't begint. TRotst nu niet meer Romeynen, Grieck, van u Kapiteynen, Sus, sus, sus, sus, sus, sust, en Roemt niet meer Tongh noch Penn' Swijght oock Bourgons Pavijen, Gascon van al u strijen, Sus, sus, sus, sus, sust, van den Bars'lon, Lepant, Ravenn' Want siet, met Popelieren, Palmen en groen Laurieren,
Fama nu beloont // kroont 't Princelijck Hooft vol trouwe Van d' Edel Vorst Nassouwe.
Die hem Ridderlijck betoont, Lijf noch Leven niet verschoont Onbevreest // als bewoont // van Godts Geest Die wy den Hooghsten geven d' Oppersten Krans verheven Als daer uyt (die Kruyt) spruyt Danckbarigh als ons leven Moeten wy hem aenkleven, En met Kelen, Harp' en Luyt Sijn Eere breyden uyt Aldermeest // Syons Bruyd // Houd haer Feest.
In 's Hertogen-Bosch en Schanssen Groeyden dees Lauren Kranssen Willigh tot den Helm versnelt
Sich, als Nassou in 't Veldt d' Ernstige Breede roede, Pijnsende tot den Bloede, Ruckten, pluckten met geweldt, Elck toond' hem als een Heldt Dat sy door 's Heeren Zegen 't Bosch met Laurieren kregen, Die men onverminckt // schinckt Ridders, Baroenen, Graven Krijghs-lieden voor beslaven, Trommel, en Trompet nu klinckt Ridderlicken Helm klaer blinckt, Die cieraet // elck aenwinckt // tot dien graet, Dat noyt gedachten, gedachten, Gravende sy volbrachten, Door Godts-hulp (ter noodt) groot Groot is sijn Jonst vol machten
Wonderlijck sijne krachten 't Bosch is nu van Roovers bloot, 't Lam is uyt der Wolven poot, 't Wild vergaet // 't Roosken root // lustigh staet.
Hoe had 't Castilisch wesen Moedigh sich op-geresen, 't Stuere Oostenrijcks gesicht, Brand, roof, en moord gesticht, Maer soo den Spaenschen Ezel, Hem liet ontrucken Wesel, 't Doornigh Bosch (hoe scherp en dicht) Wiert dan na wensch gesicht, Babel is nu vervallen, haer sterke poorten, wallen (Daer uyt sy 't gepoogh // soogh, Pochende als den Ceder) Liggende daer nu ter neder, Oyt den dwaes hem selfs bedroogh,
Want hoe snel den Arent vloogh Is gefaelt // Bergh en hoogh // zijn gedaeldt, 't Koeckoecks gesangh vol tooren Sal niemandts vreught verstooren, Noch aendoen verdriet // yet 't Hoopelijck woordt verkooren, Doet ons dees blijdtschap hooren, Wie nu na Syon hem bevliet, Die en sal beschade niet Hoe doorstraelt // 't Boos gebied // Is bepaelt.
Want van des Hemels deughden Dalen dees Aerdtsche vreughden Herten lust, vermaeck, 't verbondt Ja wat ghy wenschen kond; Vlie dan nu duyster wolcken Juychet ghy vrome volcken Kommet, rommet op den grond Die 't u al geeft en jond,
Laet op d' Orgalen spelen, Klinget Cymbalen Velen, Want 't is recht saysoen // groen Voor den Granaet van Spanjen, Groeyen de schoon Oranjen.
Laet dan oock Trompet, Claroen, Met 't Cornet haer wet voldoen, Onvermoeyd // Kloek en koen // Elck hem spoeyd Wegh is al 't Nacht Uyls dringen Hoort nu de Tortel singen, Als die geen gesucht // ducht Wie soud' hem oock bedwingen Of hy moet geestigh springen, Vreesen niet meer 't kleyn gerucht Maer der sonden Paden vlucht, 't Quaet besnoeyt // als goe vrucht // liefdig groeit. Ick wensch om 't beste.
Cookies on Poetry Cove