Stem: Ontwaeckt gy Batavieren koen. HOort toe ghy Helden onvertsaeght, Die 't Lijf al voor Oranje waeght, Ten dienst van de Koop-lieden, Heer die moet hier zijn gewaeght; Men heeft het zien geschieden.
Den derden April voeren wy uyt, Van Amsterdam om eer en Buyt, In de Noordt-Zee met streven,
Daer quamen ons twee Duynkerckers aenboort, Maer d' een is daer gebleven.
Den Capiteyn van de Witte Haen, Cornelis Jansz was zijn Naem, Dien vromen Helt verheven, Die voerden ons soo lustigh aen, Dat deedt den Vyandt sneven.
Jan de Nassou al van Nieupoort Die klampten ons alder eerst aen Boordt, Maer hy most het besueren, Wy hebben hem in de grondt geboordt, En doen saghmense treuren.
Ons Capiteyn een vroom Helt Heeft sijn Canon soo braef gestelt, Op de Duynkerckers boorden, Hy schoot soo vreeslijck met gewelt Datmen het schreeuwen hoorden.
Van 's morgens t' achten tot den Noen Sagh men elck een zijn beste doen, Maer spijt Duynkerck en Spanjen: Speck Jan most onder wilt dit bevroen, Doen planten wy Orangien.
Den Haen was alsoo seer verstoort Dat hem twee gelijcken quamen aenboort, Hy beet en stack met Spooren En sloegh zijn vleugels aen allen oort Den vyandt gaf 't verlooren.
Den een had achtien Stucken te boort En gaven vyer so dat behoort Den ander desgelijcke, Drie Mannen tegen een aen boort Noch wou den Haen niet wijcken.
Ons Capiteyn als een Batavier Stont op de Campanje als een Muer
En hielt seer goe Slagh-oorden, Hy bad Godt aen sonder getreur, Sijn vyandt te geworden.
Ons Luytenant oock niet besweeck Hy dickwils uyt de Poorten keeck Sijn vyandt sonder flouwen, Hy riep Matroosen houdt goede moet Wy sullen 't Velt behouwen.
Een Noodt loodt dat den vyandt schoot Bracht onsen Capiteyn ter Doodt: Dien braven Helt verheven: Het welck ons alle seer verdroot Godt geeft hem 't eeuwigh leven.
Onsen Hoog-Boots-Man onverflout En ons Quartier-meester seer stout, Die riep al sonder sneven, 't Sa lustigh Maets houdt goede moet
Want hy moet ons begeven.
Nieupoorters en Duynkerckers mee Komt weer met u Schepen in Zee, Op de Hollandtsche Kusten, Hollandtsche Kaes hebben wy ree, Of u daer mee af lusten.
Hebt ghy den Haen zijn Kam gescheurt Van 't Vleys hebt ghy u niet besmeurt, Sijn Spooren zijn behouwen: Sijn vleugels en staert staen even trots Hy kraeyt noch sonder flouwen.
Oorlof Duynkerckers wie ghy zijt Wy gaen ons bereyden tot den strijdt: Dies varen wij Texel binnen, Soo u meer lust soo komt subijt Wy sullen weer beginnen.
Cookies on Poetry Cove