Stem: wilt u stem nu hoogh op dringen.
O Vereenight Landt, Gesegent Zydy boven al vermaerd Door de vlugge Faem befaemt // hoogh vernaemt En als de gulden Sonn' verschoont: Want met' Hemels Dauw, beregent Wordt, bevochtight uwe Aerd' Popilier, Palm, en Laurier // Is 't vercier Daer u Hooft med' is gekroont Of 't strijden // 't benijden // 't ontglijden By tijden // brenght 't lijden 't Verblijden geeft u Godt, Dit heeft oyt als oock nu gebleken
Dat u viel het beste Lot, Want 't bommen // 't geklommen Al 't trommen // al 't krommen // met 't schrommen Is gekommen al tot spot, En soo aerdighlijck uyt gestreken Dus verlooren Stadt en Slot.
Hoe geblixemt, en gedondert Hoe geplondert en vernielt, Door het ysselijck ergh getergh // van den Bergh En den Koeckoecks droef gefluyt Elck versnelt, gestelt verwondert Uytgesondert veel ontzielt, Elck verschrickt, beraest, verbaest // als verdwaest Soo heeft daer den Hoorn getuyt, Door 't geruchte // elck pluchte, Elck duchte // elck vluchte // elck suchte Dan vloed elck overliep,
Goede Hoop was om leegh gesoncken, Als versmacht ten gronde diep, 't Gedeckte // 't bevleckte // 't bepleckte Hem streckte // 't ontweckte Dat hier bedrieghlijck sliep, 't Schijn gebluste gingh weer ontfoncken Als verblijd, verwinningh riep.
Maer doen 't scheen 't gemeen verlooren In 't verstooren heel gebracht Al 't gequeel // en 't straf gespeel // O te veel, O te veel ons toe gesent, Onverwacht en vreemdt om hooren, Van te vooren noyt bedacht Quam een glans en schonen Krans // met gedans Door een Weselken bekent Door 't spieden // 't Uytwieden // 't gebieden Van Dieden // geschieden
Saghmen dees vroome daed Dat in 't Bosch werdt den reuck geroocken, Ja verdorret Plant en Zaedt, 't Beschicken // 't recht micken // 't verklicken Bracht 't schricken // in stricken 't Verquicken t' onser baet Draecken steert, Arents-beck gebroocken, En gevestight onsen Staet.
Nu 't verlooren is gevonden En 't vervallen op-gerecht, En den Yssel-Zoom en stroom // Bosch in toom, Mits 't beduchte is bewaert, Nu 't benoude is ontbonden, Onse gronden vast geleght Onse Hoope vast gepast // Onsen last Al vry wat verlicht, ontswaert 't Verwesen // 't mispresen // 't verknesen
Door desen // genesen Geresen 't laegh vermoeyd En gekroockt nu den Staf van Spangien d' Arents-veeren af-gesnoeyt, Sijn Jongen // ontwrongen // ontdrongen Ontsprongen // met Tongen Gesongen onvermoeyt Tot Godts Lof en de schoon Orangien Moet dan zijn daer Liefde groeit. Ick wensch om 't beste.
Cookies on Poetry Cove