Stemme: Onse Vader in Hemelrijck. Ontfermt u Vader over my, Ick ken dat ick een Zondaer zy, Ick heb gedwaelt ende gesneeft, Naer uwen wille niet geleeft; Ick bid u Vader my verhoort, O Heer! mijn sonden zijn so groot. Ick was noch Ionk en onbedacht, En heb u Gebot niet geacht, Gelijck ick schuldigh ben te doen; Dus wil ick my tot deugden spoen, Ick bid u om genadigheydt, Verleent my u barmhertigheydt. Na de boosheyt heb ick gehoort, En heb o Vader! u verstoort,
Dus wilt my in genaed ontfaen, En laet my niet verlooren gaen, Maer geeft my doch volstandigheyt, Tot mijner zielen zaligheyt. Gy hebt geleden Heere goet, Aen 't Kruys gestort u dierbaer bloedt, Om my te lossen uyt den noot, Al daer ick lagh in sonden doodt: O Heer door u genadigheydt, U Rijcke my doch toe bereydt. Lucas vijve daer staet het bloot, Dat God niet wil des sondaers doot, Maer datse hun bekeeren fijn: Soo wil hy haer genadigh zijn: Maer gaen sy in haer sonden voort,
Soo blijft de Heer op haer verstoort. Ick roepe o Heer u alleen, U komt de eer en anders geen; Weest doch O Heere niet verstoort, Al zijn mijn sonden zwaer en groot, Laet my doch niet bezijden gaen, Als ick voor u oordeel sal staen, Ghy sult scheyden o Vader vroe, De quade Menschen uyt de goe, Tot die soo sult ghy spreken fijn: Koomt al gy Uytverkooren mijn, Ende besit mijns Vaders Rijck, 't Welck u bereyd is eeuwiglijck. Maer tot de quade spreeckt gy, vliet Van my, want ick en ken u niet,
Ghy hebt mijn woorden niet geacht, En mijnen wille niet volbracht, Dus vlied van my in korten stond, Al in den diepen helschen grond. Aensiet o Heer mijn groot ellent, U Barmhertigheyd tot my went, Na uwen Vaderlijcken aert, Hout my o Heer voor geen Bastaert, Aensiet my voor u Kind bequaem, So mach ick zijn een Erfgenaem.
Cookies on Poetry Cove