Op een Aengenaeme Wys.
1.
Ruist zoele weste wint:
Speelt lommerend door de boomen,
Verheugd u op de stroomen!
Verkwikt u droeve min.
2.
De droefheid maekt haer af,
Zy gaet van smerte zwanger!
Zy werd hoe langer hoe banger,
Haer noodlot derft 't graf.
3.
Vertoef, vertoef myn Ziel,
Vermindert toch uw snikken,
En wilt u wat verkwikken,
Of dit u beter viel.
4.
Ey ziet het water vliet,
By knabbelende Stroomen;
Wel waer voor zoud gy schroomen,
Laet af van u verdriet.
5.
Bedaer, bedaer myn schat,
Laet al de droefheid vaeren!
'k Hoor 't geluid der Snaeren
Zy vraegt wel wat is dat.
6.
Waer mag de Echo zyn?
Die maekt my weer vol vreezen,
ô Goon! wat mag dat weezen?
Dat is een valsche schyn.
7.
ô Neen! die stoet komt aen!
Van Goden en Godinnen:
Die noodig' ons tot Minnen:
Laet ons ten Reije gaen.
8.
En trekken door 't Land;
Wyl zig 't Muzyk laet hooren,
Geen droefheid kan ons stooren,
Wy danssen hand aen hand.
9.
Hier is niet als vermaek,
Het is hier niet als vreugde!
Dat ons te saem verheugde,
Nooit aengenaemer zaek.
10.
Fiool, Bas en de F[l]uyt,
Onder het geduurig kweelen,
Het zingen en het speelen,
Maekt haer tot een Bruid.