Stem: Zingt maer goed.
1.
Myn Vyzel is gestoolen,
Daer ik by nacht in stamp,
Myn Vyzel is gestoolen,
De Dief blyft nooit verhoolen,
ô Noodlot! wat een ramp.
2.
De Dief dat is een Sneijer,
Ik kan hem wonder wel,
De Dief dat is een Sneijer,
Maekt hy myn Vyzel weijer,
Haalt Joost hem in de Hel.
3.
Wat mag die Vent doch scheelen,
Hoe gaet hy doch zoo aen?
Wat mag die Vent doch scheelen,
Noemt hy dat Vyzel steelen,
Hy is met my gegaen.
4.
De Vyzel die had beenen,
En wonder na de kunst,
De Vyzel die had, beenen,
En scheen my wel te meenen,
Betoonde my haer gunst.
5.
Wel Dief had gij door listen,
Het stuk niet aangeleid,
Wel Dief had gy door listen,
Eer ik myn Vijzel miste,
Ik waar hem nu niet kwijd.
6.
Ik heb hem niet gestoolen,
Ik heb hem maer geleent,
Ik zal daer wat in stampen,
En loszen zoo mijn dampen,
Zo heb ik het gemeent.
7.
Wil dan uw Toorn stillen,
En stellen u gerust;
Gij zult hem weder krijgen,
Wil zoo lang stille Zwijgen,
Tot mijn Brand is geblust.
8.
Daerom zijt maer te vreeden,
En schikt u naer den tijd;
'tStampen in een Beeker:
Is voor u wel zoo zeeker,
Al is hij niet zoo wijd.
9.
Maer wilt ook dan oppassen,
Dat gij wat beter let,
En laet u niet verraszen,
Want die op Vijsels Vlaezen,
Die brengt u in het net.