Den Minnende Visser, in sijn Lieftens Vijver. Stem: ‘k Moet de liefde vervloecken. Jonghman. WEl Juffertje goedigh, Ick bid u ootmoedigh Dat ghy mijn stoutigheyt vergeeft, mits ick onbeleeft mijn hengel kom breyden In u vijver uyt: Ach Juffer wilt dit lijden, Zoo vangh ick wat puyck. Dochter. Wel Monsjeur de Visser Mijn Vijver die isser Voor yeder een ten besten niet, Daerom voor u siet, Soeckt gy wat te vangen, Gaet daer het u lust: En mijn Vijvers belangen, Laet die vry gerust. Ionghman. Ick heb dick gaen Vissen, Maer oock dick gaen Missen, Nochtans heb ick in ’t Vissen sin, Op hoop van gewin, Ick Vis Nacht en dagen Ick Vis als ick kan,
Het Vissen sal ick wagen, By u oock eens dan. Dochter. Soeckt gy sonder Falen, Mijn Vis op te haelen, Soo moet u Aes haer smaken wel, Of anders sy sel Haer niet laten Vangen, Beelt u dat niet in, Al Vist gy noch soo Langen, Vry na uwen Sin. Ionghman. Dat moet ick beproeven, Nu sonder vertoeven, Daer leyt mijn dobber al aen en vlot, Begut hy al nopt, Ick sal hem wel knippen, Soet, maeckt geen geschal, Kom, kom, ick moet hem kippen Daer heb ick hem al. Dochter. Ghy hebt wat voor ’t vragen Om met u te dragen, Ha, ha, dat is een klouwert groot, Bequaem pas voor noot Van Katten te Eten Tut, tut, dat is niet, mijn dunckt ghy hebt vergeten, U Kunst na ick siet. Ionckman. Wel Juffertje schrandigh, Hoe smaelt ghy soo schandigh, Het is een Posje immers net Bruyn, Dick, ende Vet: Het Nopt oock de uwe: Haelt op, laet eens sien; Dats mis, Juffrou, op nuwe, Zy gaen voor u vlien. Dochter. ’t Is waer ghy Vanght wisser
Doch ick ben geen Visser, Ick doe dit maer voor tijt verdrijf Zoo langh ick hier blijf: Wilt vry oock uytscheyden, Want ghy sout mijn Vis Wel al met u gaen leyden, Uyt mijn Vijver wis. Ionckman. Ick sal dan uyt scheyden, Mach ick u t’Huys leyden, Vergunt mijn dit, want siet ick gis Ghy zijt’er dien Vis, Dien ick soeck te Vangen, In Eer en in deught En daer ick na verlangen Gunt my dese Vreught. Dochter. Is dit u Intenssie Daer van ghy maeck menssie Zoo heb ick dan gevat den sin Ghy Vist na de min: Doch Jonckmans die veynsen Dit seggen sy vals, Om soo Dochters gepeynsen, t’Haelen uyt den Hals. Ionckman. Neen Juffer Eerwaerlijck Ick soeck u voorwaerlijck, Zonder Geveynstheyt of bedroch, Vertrout my dit doch, Ach! toont mededoogen U Dienaer als nou, En wert met hem bewogen, Die u mint Getrou. Dochter. Zoet Vrint al wat sachjens, Jonckmans minne-klachjens, Zoo veel Geloof verdienen niet Om in geen verdriet, Dan Naemaels te raecken Ick wil eerst en moet
Beproeven uwe Zaecken Of die oock zijn goet. Jonckman. Ach Juffertje goedigh Ick danck u ootmoedigh, Dat ghy mijn Reden niet veracht Maer heusselijck tracht, Voor eerst te gronderen, Sijn Aert en de gront, Om dan te Kompenseeren Met u Liefd’ en jont. Dochter. Ja den tijt sal leeren Of ghy Meeriteeren, Mijn gunst verwinnen sult of niet, Mijn tijt is wegh siet, Dus moet ghy vertrecken. Jonckman. Ey Lief eerst een Kus, Ick hoop u dit sal strecken, Tot een goe rust. Het Vissen ende Min Die benne wel verscheyde Nochtans in eenen Sin So zijn de Vissers beyde: De eene Vist de Vis; Den ander vol van Minne Die soekt een Maget wis Te Vissen en te winne. Maer die alleenigh tragt Na Sober Vis te vangen Die siet men dat haer Jagt Niet veel is van belangen Maer Vissers die haer aes Hegten aen liefdes hengel Daer swiert met geraes Die kleine Minne-bengel. En Tuckelt, en Tokt So op een Maegt haer Sinne Met Ernst, Boert’ en Jok Dat hy die weet te winne. Wel Vissers Vist dan puyk,Maer wilt u niet vergisse, En in een vremde Fuyk, En wilt voor al niet visse. Vist daer gy Vissen meugt, Of wilt het visse staken Vist gy om enkel vreugt Soo zijn verbrot u saken. Het Oude Spreeck-woort setter by; Een yder Vist op sijn gety.
Cookies on Poetry Cove