Een Nieuw aengenaem Liedt, Van het Thee Geselschap.
Voys: Verheught u gy Batavieren. MErcurius snelle Boode Vlieght na den Helicon, Ende wilt heusselijck noode De negen Muysen alom; Dat sy op dit Feest, Onbevreest Haer voegen, om daer uyt te galmen Ter eeren de Schaer, Der Maeghden te gaer, Die nu by den Amstel’ Beeck Voegen om dien streeck.
En wilt al dees Juffertjens groeten Die daer nu zijn vergaert, En die haer lusjes nu boeten met de Thee goet van aert, Die den Indiaen, Onbelaen Komt schencken uyt gulde koppen, En voert die uyt ’t Oost Door Nepthunis kroost, Tot binnen ons Amstel’ Stadt, Schenckt de Jufferjens dat. Den Thee slick-heet geschoncken, Sucade daer in doet, Juffertjes dit nu gedroncken Warrem op staende voet: Ey soo! dat gaet in, Na mijn sin, Dat moet u seer welle bekomen, Ey siet, als een Roos U koontjes gebloost, Dat doet u den warremen Thee, Sacht! ick doe oock eens mee. Sa Juffertje Leonoore Het gelt u oock een Reys, Dat gaet u nu te voore Volght my mee na om Prijs, Dat is oock reyn uyt, Tot besluyt, Sa Benghel komt wilt het weer vullen Nu sa Leonoor, Lapt dit oock eens door; Wat sit ghy dus en quijnt Of ghy wiert gepijnt. De Thee sal u weer verfrisse, De dampen uyt het Hooft En alle pijne slisse Die u de Lust berooft: Oock ’t hitsige bloet, koelen doet En stut oock van Gal te braken: Daer boven noch mee, Verwarremt de Thee Des Winters een mensch sijn Lijf Tot een groot gerijf.
Ja alle quade humeuren, Die uyt den Maegh op geeft, En ons de hersens steuren, d’Edele Thee wegh dreef: ’t Is preservatief // Tot gerief Om veel sieckte te verhoeden. Leep oogen oock doet Opdroogen met spoet, En geeft weer een klaer gesicht Aen het Ooge licht. Komt Musa verheft u keelen Als oock u snaer getuygh, En wilt seer Lief’lijck queelen Datter den Echoom Juygt Ter eeren dees Schaer, maeghden klaer Van dit Amsterdamse Beeckje Die met Thee haer lust Nu hebben geblust: Het geen nu haer keel en Stem Vry geeft beter klem: Soo laet u gorgel hooren Met minnelijck Accoort, Daer Orpheus te vooren Niet tegen heeft een woort, Cupido de maet, Wacker slaet Ter eeren van Thee soete maeghden, Want ’t schijnt dat dien Boef Niet langh en vertoeft, Wanneer hy maer siet kanst Tot een brave vangst. Ghy Dochterjes jonck gepreesen Die met Thee u verheught: Wilt oock gedachtigh wesen Als u een Minnaer in deught Versoeckt door sijn Trou, U tot Vrou Soo wilt hem niet Refuseeren, Want hy sal u Thee Oock schencken al mee Die u sal doen beter deught: Vaert wel, leeft in Vreught.
Cookies on Poetry Cove