Stem: Lestmael twee Gelieven. DOchters, Jonckgesellen, Staet wat by malkaer, Ick sal u vertellen, Eenen poets seer raer, Hoe dat een Sinjoortje, Gaf en kreeg ’t Jawoortje, Aen een dochter t’Amsterdam, Maer hy schuert sijn poortje, Doen den Troudagh quam. ’t Jawoort was ghegeven, Bruytje in de Schuyt, En noch daer beneven, Drie Geboden uyt, Waren al verkondigh, Van de stoel volmondig, Bruyt, en Bruygoms kleeren ree, Yder wenst volmondigh Aen haer peys en Vree. Bruylofs maeltijt reede, Was oock al bereyt, Ja Bruyts Kroon oock meede, Hingh op met bescheyt: Glasen en Schenck-kannen, Wijn, Bancket, en Hammen Tam, en Wilt Gebraet al mee, Ja tot Haene Kammen, Was het aldaer ree. Wel Toe-sleetjens dartigh, Waren op den Dam, Maer Bruygom lafhartigh Niet omkijcken quam, maer liet Bruytje weten, Dat men hem uyt meten, most tien duysent Kroone ree, Eer hy wou discreten, met haer Trouwe mee.
Bruytjes Ouders deftigh Waren dapper quaet, En sy spraken heftigh, Steyl Oor, rechte Vraet, Soeckt ghy Bruytjes deeltje, Meer als Bruytjes Beeltje, Soo een Swager dient ons niet Zoeckt ghy soo een speeltje Wegh van hier dan vliet. Dit gerucht verspreyden Rontom door de Stadt, Veel Wijven die tijden Hem achter sijn Gat, Wilden hem verleeren, Zijn min-eedigh Sweeren maer hy sloop van achter uyt, En gongh Haseleeren, met een langen snuyt. Banket, Pastey-Backer Hielden lustigh aen, By bruyts Ouders wacker, Om haer Gelt t’ontfaen, Maer bruyts Vrinden schrandigh Zonden dees valjandigh Met de Reeckeningh weer heen, Na Bruygom behandigh, Om haer Geltje reen. Backer ende brouwer, Spreecken bruygom aen, Boutwijf en Vleyshouwer Zijn oock niet voldaen, Den Wijnkoper heden Brenght sijn Reeck’ningh meden Maer bruyt wilt betalen niet, Dus komt yder treden, Al naer Bruygom siet. De Verciersters mede Spreecken om haer Geldt, Zoo dat bruygom hede, Altijt wert ghequelt,
Noch komen aenblasen, Die schenck-kannen, glasen, Ter Bruyloft hebben geschickt En eyschen als basen Haer betalingh strick. Huerders van Toe-sleejen Wel dartigh ontrent, Komen mee aen treejen, En seggen ghy Vent, Sa, ghy moet betalen Of den droes magh halen, Gy soeckt ’t Gelt, maer niet de bruyt, Dockt dan sonder falen, Aen ons hier Duym-kruyt. Maer de Speelgenoden, Waren seer ghestoort, Doch haer dienst sy booden Aen haer Juffers voort, En gongen bekroonen, Bruygom braef beloonen Voor sijn onstantvaste min, Dien hy sijn bruyt toonen Gingh door Gelt-gewin. Eenen Kroon sy vlechten, Ghelijck dat behoort, Doch van Stroo wel slechte Stroo Bruygom was’t Woort. Noch soo hongh daer binnen Een beurs wilt versinnen, Twee bockshoorens noch daer by, Dat sijn bockigh minnen Geeft te kennen vry. Dese Kroon sy hangen Voor dees bruygoms deur, De Jonges aenvangen Doen met groot gesteur, Riepen, beurse Vrijer, Jocker, bockigh vleyer: Bruygom die van stroo gemaackt Zijt, gaet Esel-ryer, En het Vryen staeckt.
Oorlof Jonck Gesellen Wie ghy wesen meught, Komt de min u quellen: Soeckt dan Eer en deught, En set reyne Sinnen Op uwe Vrindinnen, Soo en wort ghy niet gekroont, Maer dan wert u minnen, Deughdelijck beloont.
Cookies on Poetry Cove