t’Samen-Spraeck, Tusschen Jeronus, en Melida. Stem: Anna waer is u glans, &c. Jeronus. MElida waerde maeght Die mijne ziel behaeght? Hoe komt dat uwe Sinne
Subiet het Minne Uijt u herte Jaeght? U dienaer in sijn noot Toont gy u Strafheyt groot Dat buyten Recht of Reeden? Dus ick mijn gebeeden
U hier legt te voor, Ach! geeft my doch gehoor. Melida. Jeronus Stelt de min Vry uyt u hert en Sin, Gy sult mijn niet beweegen, Want ick genegen Tot u niet en bin: Ick waerschou u by tijt Dat gy een ander vrijt; Ick wil met uwe Schaeden Mijn Gewiss’ niet laeden Door mijn Eygen Schult, Dus neemt hier in gedult. Jeronus. Ach! al te Bitter woort Dat mijne vreugt verstoort En parst mijn droevig herte Vol druck en Smerte: Heeft een aer bekoort U Liefde tot sijn wil; Want mijn begrip staet stil: Of hebben quade Tongen Mijn yets op gedrongen? Seght my dit: ick dan U voldoen sal daer van. Melida. Ja wel Vrint, siet de praet Die men van u uyt slaet Die staet my al wat tegen, Maer doch ter degen Weet ick niet de daet: Hoe wel ick my daer aen ’t Minste niet laet aenstaen Van u dit te ontfouwen Om geen twist te brouwen, Oock soo Trou ick niet, Al wert gelogen, siet. Jeronus. Ick bid u waerde Lief
Ey! doet mijn dit gerief, Van mijn eens uyt te leggen Wat klapsters seggen Dat mijn Eer doorgrieft: Ick sal in Billickheyt Contrary u bescheyt Als dan weer laten hooren: Dus Lief stopt u Ooren Voor dit vals bedrogh Die mijn verdelgingh socht. Melida. Haer seggen noem ick niet, Noch oock de luyden siet, want dat sou konnen strecken Om Twist te wecken Dat ick altijt vliet: Oock weet ick dat die geen Die mijn dees Bootschap deen Daer niet om sal Liegen, Om u te bedriegen: Siet ghy hebt gedaen, Daerom soo wilt maer gaen. Ieronus. Segh Lief; wat Rechter heeft Sijn dagen ooyt geleeft? Die op Partijs aenklagen Yemant dorst wagen Stout en onbeleeft Te Vonnisse door haet? Als plichtigh aen het quaet: Sonder het weder leggen Of d’ander sijn seggen Eerst te hooren aen, Om de Saeck te verstaen. Maer tot mijn leet en smert, Ghy Oordeelt in u Hert mijn schuldigh en misdadigh, Aen misdaet smadigh, Sonder dat mijn wert De plicht van Recht gejont;
Want seyt ghy my de gront? Dan sou ick mijn verweeren, De Saeck defendeeren; maer kost ick dat niet, my was dan Recht geschiet. Doch Lief nu ick dit van U niet verwerven kan, Soo sal ick lijden duldigh, Hoe wel onschuldigh: Doch den Tijt sal dan mijn Recht eens breyden uyt; maer u onrecht besluyt Kost u noch wel berouwen, Dat qua klappers Brouwen; Hier breeck ick af mee, Vaert wel, en Leeft in vree.
Cookies on Poetry Cove