Skip to content
1679

Het nieuw Amsterdams minne-beekje

Anoniem

Samen-spraek tussen een Herder en een Herderinne. Stem: O groote Godt wat heb ick, &c. Herder. GEgroet weest mijn liefste Herderinne, Mijn Nimph, mijn troost mijn toeverlaet, Die diep in mijn Jonck herte staet, Want ick u boven al d’ander beminne,

Ick peyns op u dagh ende Nacht, Mits gy zijt gestadigh in mijn gedacht. Herderin. O Herder gy kont seer fraytjes praten: maer seker ‘k en geloof u niet,

‘k Weet watter onlanghs is geschiet, Wanneer u schoon Daphne wierd verlate Gy peynst wel anders in uw hert, Dan door u Tonge gesprooken wert. Herder. ‘k Sweer by den God Pan en by diane, En al de Goden van dit Wout, Ende Goddinnen menigfout, Dat ‘k noyt sulcx voorwaer en heb gedane ‘k En hebbe daphne noyt bemint, ‘k En wat tot daphne noyt gesint. Herderin. Ach Titer hout doch op van liegen, Uw parten zijn my wel bekent, Ick hebt verstaen oock binnen Ghent, Hoe dickw’ gy de dogters komt bedriegen, Wegh wegh van hier ghy leugenaar, Niet een van alle u woorden is waer. Herder. Wilt gy de valsche tonge dan geloven, Och Lief en doet dat nimmermeer, Sy liegen meer als eenen keer, S’en soeken maer my van u te beroven, Ter Wereld nergens is fenijn, Gelijck de valsche Tongen zijn. Herderin. ’t Is waer, en het kan ook wel gebeuren, Dat Yemant u afgunstig is, Want sulcx geschiet noch meer gewis, men soeckt missch’ u te brengen in treuren Wist ick dat gy my reght bemint, Ick waer oock sulcx tot u gesint. Herder. ‘k Bemin u duysentm’ meer Amaranthe Als mopsus doet sijn Galathe, Als Tirsis doet of milibe’, En dit blijckt u seer wel op veele kanten, Niet eenen Boom staet op ’t veld, Daer ick u Naem niet heb in gestelt.

Herderin. Ick wil u dan oock weder liefde dragen, Ick spotte met der Nijders praet, ‘k Wil uw beminnen met der daet, Uw trouwe minne komt my te behagen, Ick sal u helpen uyt u pijn, En wil u trouwe Vrijster zijn. Herder. Ick danck u duysentm’ mijn Herderinne En dancken sal ick u altijd, mits ghy tot spijt van ’t die ’t benijdt, Tot my u slave draeght wederminne, Laet my doch dit geluck ontfaen, Dat wy seer haest ter trouwe gaen. Herderin. Als morghen sal zijn de Sonne verresen, Dan sullen wy nu gaen ter keur, Ick wil u toonen het Faveur, Dat ick u liefste Vroutje sal wesen, En ghy sult zijn mijn liefste man, Want ick u niet verlaten kan.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het nieuw Amsterdams minne-beekje · Anoniem · Poetry Cove