Den Doctoor A-la-mode, Stemme: Van Kocks Bruyloft. WAt wonder kluchten, Geschieden nu rechtevoort, Daerom luystert met genuchten Hoe dat Cupido verstoort, Was op eenen die de min, Staeg bespotten na haer sin, Maer dat dee haer namaels suchten, Doen sy voelden het begin. Een vluckse Vrijster, Die van veele wiert bemindt, Maer sy hiel haer veel te bijster, Tot niemant was sy gesint, Seven-huysen tuygen kan, Hoe dat sy met alle man, Heeft gespot, nochtans te bijster Wiert sy oock bedrogen van Een snoode boeve, Gekleet als een groot Sinjoor, Die haer Pols eens quam beproeve, Gelijck als een Docktoor, Gaf hem daer voor uyt dat pas, Want sy niet heel wel en was, Maeckten doen yets sonder toeven Dat haer quael doen voort genas.
Een dranck seer krachtigh" Die van Cupidoos fenijn, Vol versien was al te machtigh, Want door dese medecijn, Jeukten haer wat anders dat, Dese Dockter oock wel vat, Want setten haer een klesteringh Met een spuyt uyt Adams vat. Cupido wacker, Vulden doen de spuyt weer aen, Tot dat onsen Dockter dapper, Fraey sijn dingen heeft gedaen, Doen sprack dese soete Sloof, Van haer Zinne nu berooft, Ghy sult mijn beminden blijven, Soo ghy mijn u trou belooft. Dus sonder toeven, Gaf hy haer sijn rechterhant, En doen sprack dien loose boeve, Lief ick heb veel goet en Lant Rente brieven, maer van Gelt, Ben ick tans niet wel gestelt, Om dees Gunst van u genoten Te vergelden, dat mijn quelt. Dit Gout stuck even, Geef ick u tot ondertrou, maer dit was noch vals daer neven, Doch sy was te vrede gou: En dus sprack sy tot haer Lief, Kom ick sal u doen gerief Daer sijn een drie hondert Gulden, Doet daer mee, wat u belieft. Dees Bruyt haer saecke, Kleeden haer noch boven staet, Aen haer Neus doeck goude haecke Sy voor Akers hangen gaet, En alles noch navennant, Doen reysden sy met pleysant, Naer Tergou, alwaer haer Vrinden, Geen sin hadden in dees quant.
Die haer waerschouden, Dat hy haer bedriegen sou, Maer sy haer niet eens benouden, Want (sey sy) hy is mijn trou, En daer na tot Rotterdam, Met haer Docter Heer sy quam, In een Kroegh, daer hy behendigh, Met haer Gelt sijn afscheyt nam. Den Waert verheven, Vroegh doen Kint is dit u man, Neen sprack sy, maer trou gegeven Dus so sal hy ’t worden dan, Ja maer sprack de Waert getrou, Dese Vent heeft noch een Vrou, Sult ghy beyde dan niet vechten, Om de Broeck te winnen nou. Dees Bruyt verslagen, Hoorde dese woorden aen, En haer Bruygom niet op dagen, Quam dus is sy weer gegaen, Naer Seven-huysen beteest, Seer beschaemt, ende bevreest, Want den Docter was verstooven, Die haer Minne quael geneest. Hoort noch een woortje, Bruytje die u Docter mist, Sprongh u niet van angst u poortje, Of u Hempt oock niet bepist, Wanneer dat ghy kreegh de weet, Dat Docter Heer tot u leet, Buyten u een nader vijssel, Heeft daer hy in stampt sekreet. Sijn Speceryen, Met den Stamper A la mood, Die u minne quael bevryen Kost, en helpen uyt den noot: Maer gedenckt nu dat de maet Daer ghy mee uyt meeten gaet, Men u weder in gaet meeten: Vaert wel, ick u rusten laet.
Cookies on Poetry Cove