Stem: Als ’t Begint. HOort dat kluchjen aen Van een Flucksse Joncker, die somtijts gedaen Heeft wel eens in ’t doncker, Verstaen mijn wel Toe, tan, toe, tan, Toereloere lette Ghy verstaet mijn wel Van het minne-Spel. maer Juffrou subtiel Kost dit oock wel vatten, dat Sinjoor abiel Pleegden vreemde Parten dus hy niet meer Kost van toe, tan, Toereloere lette dus kost hy niet meer doen na sijn begeer. Dus Sinjoor versint Om van Huys te raecken, doch Juffrou verblint mocht van dese Saecken Niet weten gants, In dit doen van Toereloere lette Niet sou weten gants Van sijn doen altans. dit spreeckt hy bedacht Aen sijn Knecht Getrouwe; Ghy moet dese Nacht Slapen by mijn vrouwe: maer voor u siet dat ghy niet van Toereloere lette
Dit moet ghy doen niet, Dus wel voor u siet. De knecht sprack mijn Heer Dit kan niet wel lucken: Of Juffrou eens seer mijn begost te rucken, Om een Reys van Toe, tan, toe, tan, Toereloere lette Eens te leggen an? Wat raet voor mijn dan. Sinjoor sprack ey let, Hout u als beschoncken, Gaet wat laet te bedt Wilt dan Snurcken, Roncken, Of ghy niet en wist Wat van toe, tan, Toereloere lette Als of ghy niet wist, Wat aen Juffrou mist. Dit belooft den knecht Alsoo uyt te voeren Suyver en oprecht? Sinjoor by de hoeren Gingh oock eens doen Toe, tan, toe, tan, Toereloere lette Gingh oock weer eens doen Om sijn lust te voen. Savonts gongh den knecht
Oock by Juffrou slapen, Maer hy hiel hem slecht, Wou geen luste rapen, Dus kreegh Juffrou Niet van toe, tan, Toereloere lette Dus moest haer Juffrou Abstineeren nou. Juffrou docht, wel hoe? Gaet mijn man soo leggen? Sonder Ba, of Boe, Tegens mijn te seggen: Zy vat eens om Na sijn toe, tan Toereloere lette Sy vatten eens om, Maer hy hiel hem dom, Juffrou nadert vast, Schoon hy deynst te rugge, Zijn Natuer geparst Die Rees op seer vlugge: Hy vat Juffrou Gaf haer toe, tan, Toereloere lette Soo dat doen Juffrou Wel gepaeyt was nou. Smorgens vroegh de Knecht Is van ’t Bet gestreken, Juffrou seer oprecht Wist niet dese streecken: maer wel vernoeght Van het toe, tan, Toereloere lette Maer seer wel vernoeght, Haer des middaghs voeght. Juffrou een Kappoen Haer man disten moedigh: Lief sprack hy als doen, Hoe komt ghy soo goedigh? Ja sprack sy Lief Dat ’s voor toe, tan, Toereloere lette Dat ghy mijn wel Lief Te Nacht hebt gerieft. Sinjoor docht den droes
mach mijn Knecht beloone, Dat hy mijn goet moets Gaet met Hoorens Kroone: maer dorst sijn Vrou Niet van toe, tan, Toereloere lette Van sijn Knecht ontrou Openbaren nou. Riep sijn Knecht gestoort, En sprack snoode bengel, Packt u van hier voort, Die u vuyl vermengel Seer ongetrou Door het toe, tan, toereloere lette En dat mijn mijn vrou, Gaet voort snoo Rabou. Den knecht seer beducht Gaet sijn Ouders klagen, Die in dese klucht Namen geen behagen: maer voor het Recht Den tan, tau, Toereloere lette, Daeghden hem voor ’t Recht, Voor sijn daden slecht. Sinjoor Kompareert Voor de Edel Heeren, Alwaer hy Ageert Tot sijn knechts oneeren, maer melden niet Van het toe, tan, Toereloere lette maer melden gants niet D’hoon aen hem geschiet. Doen soo sprack den knaep, Let, ick sal ontfouwen Sinjoor heeft een Schaep Aen mijn gaen vertrouwen, En mijn beval Dat het niet van Toereloere lette En aen mijn beval Dit wel strckt voor al. maer siet eens het Lam
Begost te Naturen, Sprongh over den dam, En met vreemde kueren Raeckten het strack Aen het toe, tan, Toereloere lette Raeckten daer aen strack Dat op sijn gemack. Dus Raeckten bekent Al sijn quade saecken, Den knecht Pertinent most in Huys weer raecken, maer echter niet meer doen van tan, Toereloere lette maer nu meer doen niet, Of Sinjoor het hiet. Sinjoor boven dat moest wel duysent Gulden Aldaer geven rat Tot Boeten en Schulden, Dat voor het spel, Van het toe, tan, Toereloere lette Voor het minne-spel, Dat komt seecker wel. Doch Sinjoor hout moet, Gaet maer als voor desen, Want u knecht seer soet, Sal daer goet voor wesen, Als ghy Absent Eens voor u dan Toereloere lette Wanneer ghy Absent Van u Vroutje bent. Maer staet u niet aen Dese Nieuwe Swager, Soo wilt niet meer gaen Als een Hoere Jager, maer t’Huys eens meer Doen tan, toe, tan, Toereloere lette Maer doen t’Huys eens meer By u Vrou in Eer.
Cookies on Poetry Cove