Sonnet
Faam
LOf loffelijcke maeght waar van ik derve roemen
Dat Sy een fenix is, mits dat haer Poesle leen
Soo heerlyck zyn begaeft met veel uyt muntent heen
Door haere Poeëzy, zy beelt de geurge bloemen.
Als of s' in Floraas hof daar Sephiers soete winden
Geteelt waren door d'aerdt en 't geen dat zy Boetseert
Vertoont zigh of het leeft, kom Amstels Nimpjes eert
Questiers, soo riep de faam wat sullen wy best vinden
Om dees haer komste dagh te off'ren tot haer loon
Gespeelen ziet ay ziet gins daalen al de Goon
Het schynt zy koomen af om Catharten te groeten
Met over hel geluydt Apollo, slaet de maet
Zy zijn Hemels gesiert in doorluchtich gewaet
Laet ons flux derwartz treen om de Goon t'ontmoeten.