Op de wijse: Ons Vader Godt ghepresen.
Den Autheur.
EEn Enghel werdt ghesonden
Van Godt den Heere goedt,
Tot een die lach in sonden,
En swam in ‘swereldts vloedt.
Den Enghel.
Sondaer ghy meucht wel beven,
Dat ghy in sonden zijt;
Den Heere sal u begheven,
En korten uwen tijdt.
Den Autheur.
Den sondaer lach alleene,
Hy wierdt verschrickt voorwaer:
Seer ras was hy te beene,
Benouwt soo stont hy daer.
Den Enghel.
Wilt u quaedt leven laten,
De deucht wilt nemen aen:
Neemt Godt tot uwer baten,
Eer u de doodt comt slaen.
Den Sondaer.
Soud’ my de doot bevanghen,
In mijn quaet leven groot?
Och doetse wat verlanghen:
Ick ben van deuchden bloot.
Den Enghel.
Ick en sal u niet laten,
Stelt u in goeden staet:
Mijn woorden wilt wel vaten,
Eer ghy ter aerden gaet.
Den Sondaer.
Wat helpt het triumpheren,
Als ick doch sterven moet?
Ick wilt al renonceren,
En soecken t’eeuwich goedt.
Den Enghel.
Och mijne beminde ziele,
En zijt niet wanckelbaer:
Dat u niet en verniele
Het pac der sonden swaer.
Den Sondaer.
Adieu o wereldt schoone,
Ick neme mijnen ganck,
Tot Christus doorne croone,
En tot dat Cruyce lanck.