Op de wijse: Alsoo ’t beghint. Den Enghel. MAghet reyn, eerbaer van zeden, Wilt ghy hooren naer mijn reden, Het sal u salich zijn, dat’s claer, Als ghy sult zijn overleden, En begraven hier beneden: Daerom neemt den tijdt wel waer.
De ziele. Wie zijt ghy die door u tale, My roept als den Nachtegale, Smeeckende al op ’t groene riet? om dat ick my sou af-keeren Van de wereldt, en haer Heeren, Neen, neen, neen, men doeter niet. Den Enghel. Peynst doch op de leste daghen, Als Godt rekeningh sal vraghen, Daer ’t al sal worden openbaer: Dan soo sullet ghy beklaghen, Die de sonde nu derft waghen, Daerom neemt den tijdt nu waer. De ziele. Ick en wil my niet soo stooren, Maer ghebruycken mijn thresooren, Eer my den ouderdom valt swaer: Oock dansen, springhen, triumpheren, En leckerlijck wel bancketeren, En nemen soo mijn tijdt wel waer. Den Enghel. Baltazar hiel oock bancketten, Maer wilt ghy daer wel op letten, Wat quaedt door die hem is gheschiet: Bancketten, dansen sult ghy grouwen, En alle ‘swereldts wel-lust schouwen, Andersints men dient hier niet.
De vvereldt. Volght my naer, ‘tsal u niet rouwen, Merckt de vreucht in mijn landouwen, Soete Musijcke men singht aldaer: En door Venus soet verblijden, ‘sDoots ghepeyns stelt men besijden, Komt daerom, en volght my naer. Den Enghel. Salomon sal u oock manen, Dat de doodt kost vele tranen, En dat die ‘teyndeken insiet, Sal hem wel tot alle stonden, Wachten van te doen doodt-sonden, Andersints men dient hier niet. De vvereldt. En wilt niet peynsen sulcke dinghen, Maer eten, dansen, en wel singhen, ’T is tijdts ghenoech in ’t laetste jaer: Soudt ghy u jeucht alsoo verslijten, ‘Tis maer raes van Hipocrijten, Daeromt komt en volght my naer. Den Enghel. In sijn jeucht moet elck gheneghen Zijn, om te gaen des Heeren weghen, want als roock den tijdt wech-vliet, En ijdelheydt der ijdelheden Zijn voorwaer al ‘swereldts zeden, Andersints men dient hier niet.
Cookies on Poetry Cove