Op de wijse: Si c’est pour mon pucellage. WAer u liefde alsoo puere, Valsche werelt als ghy thoont, Soo waer ick seer wel gheloont Van al mijnen arbeydt suere: Maer ick vinde metter daet, Dat u liefde haest vergaet. Ghy bemint maer naer den schijne Al u minnaers sot en dwaes, ‘t Schijnt sy voelen groot solaes: Maer eylaes! in cort termijne, Ghy verlaet hun desolaet, want u liefde heast vergaet. V liefde wordt wel gheleken By den beker schoon van goudt,
Die ghy schenckt met boosheydt stout, Hoort Schrifture daer af spreken: Ghy den dorst niet en verslaet, Want u liefde haest vergaet. Die daer uyt heeft derren drincken , Meynt het sal hem helpen fijn, Maer ‘ten is niet dan venijn, Al schijnt hy soo schoon te blincken: Saligh is hy diet verstaet, Dat u liefde haest vergaet. V wel-lust (‘tis goedt om mercken) Die en is oock niet soo soet, Maer ghemenght met bitter roet: Als den loon komt naer u wercken, Dan maeckt sy ons desperaet, Want u liefde haest vergaet. Ghy verheft tot grooter eere, Die u willen volghen naer: Maer ‘tis kont en openbaer, Dat die kans hem wel sal keeren, En doet vallen vanden graet: Want u liefde haest vergaet. Ghy loeght my soo lustisgh aene, Doen ick u te dienen plagh: Ick en hadde gheen verdragh, Doen ick plagh op u te staene: Nu merck ick aen u ghelaet, Dat u liefde haest vergaet.
Waer zijn u beloften schoone, Die ghy deedt met woorden jent? Och had ick u noyt ghekent! Noch ghehoort naer uwen toone, ‘tWaer tot mijnder zielen baet: Want u liefde haest vergaet. Wie beminnen wilt den Heere, ’s Wereldts liefde moet af-gaen: Oft Godts vijandt worden saen: En bedroghen alsoo seere: Dus ontfanght nu mijnen raedt: ‘sWereldts liefde haest vergaet.
Cookies on Poetry Cove