Op de Wijse: Maria schoon Bruyt, schoon Coningin. GOdt Schepper aller dinghen u zy lof, Die ons gemaeckt van slijck en stof, Boven ´t redeloos ghediert, Met de reden hebt verciert.
Hoe seer is onse reden Heer’ verhooght, Als ghy die maect des lichaems vooght: En haer te bewaren gheeft Een stadt, die vijf poorten heeft. Ons lichaem is dat niet een stadt voorwaer De poorten, der vijf sinnen schaer? In dees stadt de ziele woont: Door dees poorten sy haer thoont. Maer, laes, den helschen vijant loos en quaet Neemt dese stadt in met verraet, Als de redelijcke kracht Aen de poorten niet en wacht. O Heere God, bewaert dog mijn gesicht Van iet t’aenschouwen dat ontsticht, Dat de doodt niet in en gaet, Door de poort’, die open staet. Wilt stoppen ooc de poorte van’t gehoor Dat achter-klap daer niet gaet door, Noch geen vuyl oneerbaer woordt, Dat ghehoort, de ziel verwoordt. O Iesv die in uwe laetste pijn Met gal ghelaeft zijt, en asijn, Doet my schouwen overdaet, En in’t eten houden maet. Laet my dan oock het riecken matig Heer Altijdt ghebruycken t’uwer eer: Mijn ghevoelen oock behoedt, Dat het dogh gheen sonde doet.
Mijn handen, en mijn tongh’ en leden al Bewaert Heer’ vander sonden val: Laet ick my versterven hier, Om t’ontgaen het helsche vier. Iesv met vijf wonden aent cruys doorwont Doet mijn vijf sinnen t’alder stondt Volghen den oprechten wet, Vande reden hen gheset: Ooc van het quaet mis bruycken my bevrijt Dat ick met u magh zijn verblijdt, Komende ter saligheydt, Die u vrienden is bereydt.
Cookies on Poetry Cove