Op de vvijse: als voren.
EEn kindt dat heeft de locht verglaest
Als het daer in het water blaest,
Daer zeep in swemt: dit blaesken staet
Schoon ende claer tot dat vergaet.
’T is omgedraeyt glas-schijnich ront,
Maer al sijn schoonheyt valt terstont:
De Locht, die ’t water daer besluyt,
Die doet ghewelt, en breeckt daer uyt.
’T bobbelken berst en springht van een,
En al sijn schoonheydt vliecht daer heen:
Och mensch het is een ronde O
Dat het sal gaen met u alsoo.
Die heden schijnt ‘tschoonste van al,
En is hier morghen niet met al.
och mensch het gaet hier met ons oock,
Ghelijck het gaet al met den roock.