Op de Wijse: Hoe wel soo moet het lusten. O Mensch van Godt gheschapen, Hoe mooghdy soo vast slapen, En zijn sonder verstandt? Dat ghy niet eens wilt peysen, Dat ghy soo haest moet reysen, Van hier, naer ’t ander landt. Ghy soudt u wel bereyden, Wist ghy dat ghy moest scheyden Van hier in corten tijdt, Waerom doet ghy dan sonden, Daer ghy tot gheender stonden Een uer versekert zijt? Eylaes! sonder aenmercken Doet ghy nu quade wercken: V dunckt het gaet seer wel:
Daer Godt op avonture V binnen een half ure Sal laten gaen ter hel. Wat sal u dan al baten ‘T gheldt dat ghy moet verlaten, En al u tijdelijck goedt! Want alst u minst sal passen, Sal u de doodt verrassen: Aenmerckt dan wat ghy doet. O sterven, bitter sterven! Alsmen hier naer moet derven Heer’ Jesus claer aenschijn! Och! eeuwigh sal langh dueren: Wee hem die’t moet besueren, En altijdt zijn in pijn! Dus, mensch, weest nu ghedachtigh, Dat ghy voor Godt almachtigh Ten oordeel eens sult staen: Alwaer ghy van u leven Sult rekeninghe gheven: Peyst wat ghy hebt ghedaen. Leeft nu soo met de menschen, Ghelijck ghy wel sout wenschen Te wesen in doodts noot: want soo elck werdt ghevonden In sijne laetste stonden, Soo blijft hy naer de doodt. Betert u t’allen daghen,
want teghen des doodts slaghen En is toch gheenen schildt. wilt u van sond’ bewaren, Peyst waer ghy noch mocht varen, Leeft soo ghy sterven wilt. Leeft soo, dat ghy mooght leven, En met Godt zijn verheven In ‘shemels hooghen throon. Dat gunn’ ons Godt den Vader, Die ons sal allegader Naer wercken gheven loon.
Cookies on Poetry Cove