Van den H. Iosephvs Brvydegom der Heyligher Maghet Marie.
Op de wijse: Alsoo ’t beghint.
IOsephe Voester goedt,
Van die ons allen voedt,
En spijst nu met sijn vleesch en bloedt:
Die voor Godt Mensche sorghe draeght,
Bewaert Godts Moeder ende Maeght.
Hoe heeft u Godt gheloont,
Hoe hoogh zijdy ghecroont,
V Eere wordt al om ghetoont:
Men singht, men preeckt alom u lof
In ‘swereldts pleyn, in ‘sHemels hof.
Leer’ van de jonghe jeught,
Der Maeghden suyver vreught;
Ghehoud’ een spieghel tot de deught:
Ghemeynen Vader, Voester, Heer,
’t Is recht datmen hem tot u keer.
Godt Vader u versint,
Gheeft u last van sijn Kint,
Den Soon en Moeder u bemint:
Wilt ons besorghen, ons bewaert,
V dienaers, end’ u vrienden spaert.
Ghy toond’ u groot verstant,
Ioseph’ en boodt u handt
Aen ’t uytgheteyrde Egypsche Landt:
Dees slaet sijn ooghen over al,
Voorsiende gantsch het aerdtsche dal.
Egypten inden noodt
Socht Ioseph om sijn broodt,
Dees helpt sijn dienaers tot der doodt:
Die hem tot sijnen dienste begheeft,
Naer dit kleyn leven eeuwigh leeft.
EYNDE.