Skip to content

Handschrift Berlijn mgo 185

Anoniem

Dyt is die wyse dat voghelken inden haeghen dat synghet vander wilder auentuer wanneer die wynter comt int lant begint myn lief te truren 1Die vogelkens van deser oerden die syngen ghenoegelic al inder sueter meyen tyt soe syngen sy suetelic sy lauen hoeren schepper tys ons een scoen fyguer laet ons van sonden wachten die tyt die valt ons duer

2Myn herte ende alle myn synne wacht v van swaer verdriet ende wilt heer Jhesus mynnen hi is alsoe trouwen vrent en wilt hem niet begeuen noch in geenre noet afgaen in uwen meesten liden sal hi v vast bystaen

3Hoe licht myn arme ziele geuangen in dit verdriet of sy by Jhesus coemen mach des en weet ic waerlic niet myn gedachten syn soe mennichvolt sy verstueren mynen syn ic en kan des niet gebeteren eer ic by heer Jhesus byn

4Ick wyl my gaen verheffen ende verhoegen mynen moet heer Jhesus wil ic dienen ende liden weder spoet hi is soe gueder tieren hi sal my wal ontfaen als hi dede magdalena sy hadde soe voel mysdaen

5Maria Conyngynne myn troest myn toeuerlaet aen v byn ickes gebleuen daer al myn troest aen staet wilt my genade verweruen aen Jhesus uwen soen dat wi bi hem moeten coemen al in des hemels troen

6Nv biddet alle gemeyne Jhesus van nasaret dat hi hoer herte verlichten wil die dit lietken heeft gedicht dat wi by hem moeten coemen al in dat suete jolyt ende ewelicke lauen den conynck van hemelryke Amen

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Handschrift Berlijn mgo 185 · Anoniem · Poetry Cove