Op de selve Wijse. Ick ben nu ghedachtigh ’t Schoone Vlaenderlandt, Daer ick was woonachtigh, ’t Was aen den Leykant: Ick hoorde Voghels singhen In de schoone Hoven // soet: Maer om ander dinghen Ick noch Hollandt loven // moet. ’t Was een landt ter deghen Vlaender excelent: Maer des Heeren zeghen Is van daer ghewent: ’t Lagh daer vol soldaten Fel en uyttermaten // straf, Die met eer en aten Voor men haer ducaten // gaf. Elck moeste verschricken Die doen heeft gheleeft, Van die boose quicken, Mijn hert nu noch beeft: Hier meught ghy met lusten Leven sonder grieven // koen, In’t Wijfs armen rusten Soo twee goe ghelieven // doen. Spanjaerts moest men eeren Met gheboghen knien, Daer die magher Heeren Niet eens suer besien. ’t Is droef om te peysen Hoe wy waren in’t bedwanck, Hier soo meught ghy reysen Achter landt vry en vranck. Die hier sit in weene Met veel drucks benouwt, Men helpt groot en kleene, Als men wel aenschouwt Dat Weduwen expeerdigh Met Weesen verjolijsen // snel, Daerom is eerweerdigh Hollandt noch te prijsen // wel. In Vlaender de Troosters Zyn noch meest belaen, Om Altaers en Kloosters Sulck dingh by te staen, Daer is wel ghegheven Om haer Offerhanden // siet, Zy helpen uyt sneven ’t Schepsel van Godt handen niet. Daer was om t’aenmercken Veel treuren exploot, Want met seer te wercken Daer niet over schoot: ’t Volck dornck daer seer veele Water, van ghebreecke // seur Soo moest elck zijn keele Laven al de weecke deur. Die hem door ’t vermoghen
Vrijdt van schulden hier, Drinckt om zijn verhoghen Goedt ses Guldens Bier: Zijt niet t’uwer schande Ondanckbaerigh hier ghestelt, Want alle Provande Koopt ghy hier wel sonder geldt. Wilt ghy reysen verre Besien uwen Vriendt, Hier met Schuyt of Kerre Wordt ghy wel ghedient: In Vlaender noch heden Soo men kan ten daghen // sien, Te voet moet ghy treden, Of op Ian Bils Waghen // tien. Noyt heb ick mispresen ’t Landt van daer ick ben, ’t Dunckt my lustigh wesen Hier omtrent Haerlem, Weyden ende Beemden Met veel dieren groot ghetal, ’t Is hier voor de vreemden Schoon t’aenschouwen over al. Als men sal oordeelen Tot niemandts faveur, ’t Is hier vol Inweelen, ’t Landt staet in zijn fleur, ’t Is niet om verschoonen Hier te lande onghetruert, ’t Schijnen Koninghe Kroonen, Al dees Steden sterck bemuert. Om die goe manieren Van de Overheydt, Door haer wel regieren Met soo goedt bescheydt: Midts zy wijs van rade t’Euangeli vooren // staen, Sal door Godts ghenade Hollandt niet verlooren gaen. Prins als de bekende, Neerstigh hier op let, Blijft doch tot den ende Vyerigh in ’t ghebedt: Wilt u herten voeghenn Tot Godt als zijn leden // fijn, Hebt een goedt ghenoeghen Daer ghy mocht met vreden // zijn. Eynde
Cookies on Poetry Cove