Stem: Van de Vroukens van Harlem. Te Mey als alle de Vogelkens singen De bloemkens uyt der aerden springen, Zoo denck ick om den soeten, Sal ick nu den bitteren doodt Alleyn besueren moeten. Den bitteren doot en suldy niet besueren Ick souder veel liever gaen avontueren
En al op Godts ghenaden, Komt noch tavondt daer ick ben Ick ben tot u gheraden. Of ick tavont tot u quam, V lieve moeder dat v’nam, die u met hert veminne, Soo most ick uyt den Lande gaen, En komen daer niet weer inne. Het gincker al op een veynster sluyten, Hy wasser in, hy en wasser niet buyten Hy was daer waerlijck inne, Al in een duyster Kamerken Daer speelden sy ’t spel van minne. Snachts omtrent der middernacht, Als zy op haer eere dacht Hoe wee was haer te moede, Sal ick nu mijn gheel kruyst hayr Alleyn op binden moeten. Bint op, bint op u gheel kruyst hayr Ghy zijt van mijn kleyn kinde swaer, Wat batet langh ghesweghen Daer ick u gisteren avondt om badt, Dat heb ick nu verkreghen. Al ben ick van een hont ghebeten Ick en ben noch niet opghegheten Hy heeft my laten leven, Als dat kindt gheboren is, Ick salt den Vader gheven. Geeft my dat kint ick salt doen houden Met silver en rooder Gouden Recht oft ick waer een Heere, Adieu mijn over soete lief Strijdt altijdt voor u eere. Wat gaf hy dat meysken voor haer eer Twee hondert gulden min noch meer En al van rooder goude, Als dat Kindt gheboren is Zoo sal ick dat selfs doen houden. Die dit Liedeken heeft ghedicht Dat was een geselleken van herten licht Hy heeftet wel ghesonghen, Hy heeftet van zijn schoon lief ghedicht Tot spijt der nijders Tonghen.
Hy heeftet gesongen hy singet wel meer Ten geeft den Lantsknecht prijs noch eer, Godt laet hem verwinnen die schande Als hy dat Meysjen bedroghen heeft Soo wijckt hy uyt den Lande.
Cookies on Poetry Cove