Stemme: Dher Hanry dir ist lobens whert.
Aenschijn over der heyde reedt,
Hoe haestig weet hy gevangen,
Hy wierde al op een tooren gheleyt,
Gheboeyt alsoo stranghe,Alsoo stranghe.
En dat verhoorde een meysje jong
Een meysje van seventien Iaren,
Zy ginc al voor haer moedertje staen
Hey daer nae al door haer Vader,Door haer Vader.
Och vadertje sey zy vader van mijn
Mijn alderghenaedighste Heere,
Wout gy my dese gevangen man geven
De vroome Lantsknechtjes ter eeren,Iae ter eeren.
Dese gevangen man krijgt gy niet
Want hy sal moeten sterven,
Hy isser van seven Lantsheeren verwesen,Vreemde erven.
Het Meysje het backen twee witte-brood te wegghen,
Daer in twee scherpe vijlen,
Zy wierpse al inden tooren was hoog
Hey Lantsknechje wilt vijlen
Iae los vijlen.
Hy vijlden so menigen nacht en dag
Soo menighen stoute uren,
Tot datter den tooren ontsloten was,
Hey men sacher noyt Lants-knecht treuren,
Lantsknecht treuren,
Zy troc hem daer twee laersjes an Los
Daer toe twee scherpe spooren
Zy setten hem op haer vaders graen
Lantsknecht geeft de moet niet verlooren,Niet verlooren
Doen hy ter halver wegen quam
Hy keeck soo dickmael omme,
Hy dochter wel om den tooren was hoogh,
Maer noch meer om ’t Meysken was jonge,Iae was jonghe.
Nu heb ic al die Iongvrouwen lief
Alomme de wille van eene,
Zy heefter behouden het leven van mijn,
Ach mocht ick haren DienaerHaren Dienaer zijn.