Stemme: Naboths VVijnbergh was ghelegen. In ’t Iaer als men heeft gheschreven Sestien honderdt ses En twee-en-twintigh beneven In October, es, binnen Harelem publijcke Gheschiet openbaer, d’Intre van de Rethorijcke. Was beroepen daer. Dus saghmen daer nae ’t betamen By een kommen // vroet Veertien Kameren by namen Met haer blommen // soet. De twaelve om prijs te winnen Elck zijn beste // de, En quamen met vreughde binnen, Die twee leste // me. Aldaer heeft elck een ontfanghen Vriendelijcken groet, Van haer, die daer met verlanghen, Die Trouw blijcken moet. Zy quamen in orden treden Konstigh naer den wensch, Om d’Intree te sien met vreden Quam daer menigh mensch. Dus de Vlaemsche Lepenaren In d’Bloem-feeste // fijn,
Die d’Orangie Lely waren, Moesten d’eerste // zijn. In Liefde bloeyende cierich Ginghen vooren // maer Die van Katwijck volghden vierich Met de Kooren // Aer. Aldus die Liefde moet blijcken Aen elcken Persoon, Schiedamme sonder beswijcken Roode Roosen schoon, Aensiet de jonckheydt is lustigh Nae dit bloemken roodt; Hazersou bracht seer onrustigh ’t Hazel-boomken bloot. Aensiet Godts kracht, wilt verbreyden Elcken Mensche // teer. Aen u Hollanders van Leyden Vreught ick wensche // seer, Met u Witte Accoleyen, Liefd’ es ’t Fondament. Vlaerdinghen quam daer vermeyen, ’t Aeckerboomken jent. Aensiet Liefd’ende in deughden Weest beminders vrom: Die Amsterdammers vol jeughden, Die Lavenders-blom, Die heeft uyt Levender jonste. Noordtwijcxk wijs beraen, Lely onder Doorens konste, Uyt Liefden bestaen. Haesterecht seer wel gheleghen, ’t Galis bloemken brocht, Ende heeftse onversweghen, Uyt Liefden versocht. Die van der Gouwe kloeckmoedigh ’t Goudtbloemken bekent, Uyt jonsten begrepen spoedigh, Quamen excelent. Die van den Haegh hoogh verheven, Die Kooren-blom dier, Die brochten zy om te leven Met ghenoechten hier.
Die van den Ketel ghemeene Waren seer verheught, Want haer Zonne-bloemken reene Had Noyt meerder vreught. Dees Haerelems Borghers koene Dees Feest loven sal, Want haer Wijngaert-rancken groene, Die Liefd’ boven al. Haer Vlaminghen goedertieren Waren in ’t aenschouw, Die laetst met haer Wit Angieren, In Liefde ghetrouw.
Cookies on Poetry Cove