Stemme: Een Boerman had een domme, &c. De velden stonden groen en daer toe breyt Tot reysen so wasser dan Vrieseman bereydt,
Vrieseman waer wilt ghy varen? Doe ick die kleyderen lestmael sagh Doen meenden ick datse mijne waren. Die kleyderen die ick draghe an, Die gaf my een vrouken zy had geen’man, Een Vrouken daer ick te nacht by sliep, Ick sweer u Maeyer al op mijn Lijf, Ick en had mijn dagen noyt vrou so lief. Ia Vriesje waert gyder een eerlijc man Gy trochter geen ander manskleederen an, En gy droechter geen roem van vrouwen Nu sult ghy my, of ick sal dy Al met den blancken swaert doorhouwen. Zy lieten daer haer kijven staen En gingen malkander met swaerden slaen, En zy sloeghen met blancke swaerden, Den Maeyer sloeg den Vrieseman doot, Soo dat hy neder viel ter aerden. De Maeyer op zijn graewe Ros sprang En hy hief op een Liedt en sangh, Hy sangh luydt men mocht wel hooren, Staet op, staet op Ionckvrouken fijn, Den Vrieseman die is hier vooren. Dat vrouken van haren bedde spranck Die Gardijntjes van den Goude klanck, Zy meende den Vrieseman in te laten, Zy liet haer eyghen ghetrouwde man in, Dat was voor haer soo leyden saecke, Segt my, seght my Ionckvroutje fijn Waer nu mijn beste kleyderen zijn, Die ‘k jaerlijcks plach te draghen. Ghy hebtse den Vrieseman aenghedaen, Daerom soo leydt hy nu verslaghen. Och is dat arme Vriesje doodt! Waer sal ick claghen mijnen noodt? En waer sal ick mijn noodt klaghen? Nu wil ick in een Kloostertje gaen En blijven daer mijn leve daghen. Nu wil ick in een Kloostertje gaen Daer twee paer schoenen voor een bed staen, En bidden voor de Vriesemans Ziele, Hy die zijn Liefje verlooren heeft
Met recht mach hy een ander kiesen. Nu wil ick gaen op dit termijn En begheven my in een Klooster fijn, Alsoo veer aen gheen Lansdouwe; Adieu het moet ghescheyden zijn Al van mijn over schoone Vrouwe.
Cookies on Poetry Cove