Op de Wijse: Stil, stil een reys, &c. Ick sou, sonder jock, Noch wel eten een brock, Al woegh het maer een half pont swaer, Daer by een schelle vleys, Dat waer den rechten eys En teken ’t hart is gesont vaer, Noch heb ick alle daegh Sulck een jeuckte in mijn Maegh, Hoe magh my dit soo brutsen, ’t Is schier nimmermeer gheen deegh, Dan vind’ ick mijn Kasjen leegh, Als ick wat meen te schutsen Ic ben een kale Neet // so ellick een wel weet ‘k Heb maer een Armejaensche Deyt, Mijn beursjen is plat // geen kaelder Neet in stadt Noch wil ick kijcken na een meyt, Maer zy noet my kleen // of ic blijf alleen Want ic en kan ’t niet winnen En de neering is so quaet // dus en weet ic genen raet Wat ick sal gaen beginnen? Maer ick leef op hoop, Den Truf wordt goedt koop, S’en ghelt maer vijf stuyvers de Ton, Daer in verbly ick mijn // Een half dozijn Eyers, een braspenningh, ’t is bon, Wel dats niet dier // Men sou hem schier Beginnen te verloven, En gheven een schoon Ionckvrouw Een halleve Duyt op Trouw, Die midden deur ghekloven. Soo mocht ick onbelaen, Oock nae de Visch-merckt gaen, Maeckte mee ’t ghelt slechts niet bloo, En gaen met mijn visnet // na Iapic komt te bed Iapick hoe veel looftgy die zoo? Seydt hy dan thien // Vijf sel ick bien, Al waer ghy mijn eyghen Broer,
Of m ijn vleeschelijcke Moer ‘k Machse daer niet om gheven. Wout Iapick dan niet doen, Soo soud’ ick my gaen spoen, En gaet dan met mijn netjen voort, Om Visch van minder prijs, Al waert by droncke Lijs, Of by de Morssebel Klospoort: Kost ick dan Schol // Mijn Netjen vol, Dan soud’ ick met verlanghen, Loopen met de Zoo na huys, Latense mijn wijsjen buys // dadelijck over hangen. Een Scholletje met Eeck, In ’t midden van de weeck, Het is een fraye seurypot// dat ’t so met huwen bleef, ‘k Woumen my oock op-schreef, Al kreegh ick Sondagh een ghebodt, Vleysch in Schapra // Radijs en Sla, Iae vreese Ioost de Volder, Bleef dit houden zijnen gangh Dattet dueren mocht soo langh Als een buffelsche holder. Menig huerwercker gaet, na de Warremoestraet Meest alle Sondaeghs trappelen, Het schijnt meest al nae wens, Lever, gheachte Pens Koockmen al met suer appelen, Raepkens ghestooft, (Dit vry ghelooft) Eetmen soo men magh mercken: Men backt struyfkens of speck-koeck, Men hoort in menighen hoeck De Panne lustigh snercken. Prince, Huerwercker jent, Nam dit soo licht gheen endt, Ick quam dadelijck oock in ’t Gild’, ‘t Waer dan dubbel ondieft: Mijn Trou-penningh ghelieft Soud’ ick haest uytbieden seer mild’: Maer my dunckt dat // Icker noch wat Het uytbieden sal schuwe, totter tijt toe dat ick vin Een Maeghdeken na mijn sin, Daer ick mee sal gaen huwen.
Cookies on Poetry Cove