Een Liedeken van Matteken.
VVie wil hooren een nieuw Liedt,
Van een soo sotten sanghe,
Al van een Iongwijfke dat Matteke hiet
Zy sliep soo garen langhe:
Matteken was vroegh op gestaen ter selver eur.
De Vrouw quam van de Kerck gegaen,
Zy sat voor deur.
Wel Matteke sey zy Matteke,
Heb jy soo olangh gheslape?
Of heb jy mijn Koeykes te geffe gedaen,
Of hebjes uyt ghelate?
Och vrou ick was een letter siec vergeeft het mijn,
Slaet of van mijner Somerheure ’t welc reden zijn,
Dat ick van uwer heure sou slaen
Ghy meuchter soo qualijck teghen,
Ghy hebt al den Somer lanck
Mijn Koeykes gade ghesleghen,
Matteke gae jy ick sal’t vul bet gaen doen,
‘k En hebbe butter noch melck van mijne seve Koen.
Och Vrouwe dat ick verhuysen moet
Dat werdt tot mijnder eere,
Ghy hebt langhe tijdt gheslapen
By eene Preecker-Heere:
Ghy schonckt hem de koele Wijn al op zijn bedde,
Ick ben mijn Meesters Huerelingh ick sal ’t hem segge.
Och Matteken seyd zy Matteken,
Kost ghy dat woordt verswijghen,
Een paer Trijpe Pan-Toffelkens
Soudt ghy van my verkrijghen;
Matteke sey zy Matteke en klapt het niet
Ic sal u goede waeffeltjes backe zijdje siet
Dat ick dat woordt verswijghen moet
Dat werdt tot mijnder baete,
En dat ick ’s nachts ter middernacht
Mijn soete Lief mach in laete.
Och ja (sey zy) mijn Matteke ghy meugt weldoen,
En geeft hem al den Room van mijne seven Koen.