Op de Wijse: Van den slagh van Dueren. O Godt van Hemelrijcke Siet doch neder in’t aerdsche dal,
Op u Kinderen al-ghelijcke Die bedruckt sijn over al, Al van Ducdalve met wreeden gheschal, Hy vervolgt de Christenen groot en smal Voor Haerlem buyten der stede, Daer leyt hy met groot onvrede. Duc d’Alve sant drie Posten getrouwe Voor Haerlem de stede vailjant: Of zy die stadt op-gheven wouwen Van ’s Konincks wegen in zijnder hant, Of wy eyssen de stadt te nzweert en te brant Zo wy die winnen met stormender handt En salder niemandt houden zijn leven Wilt u in onser ghenade gheven. Doe sprack een Borger van waerden Wy hebben wel van sijn genade gehoort, Al van die schamel Borgers van Naerden Die zijn soo deerlijck vermoort, Mans, Vrouwen, kinders, men sloeghse al doodt Die borgers van Zutphen deden open de poort Men woudese in ghenade ontfangen, Maer sijn gheslaghen ende ghehangen. De stadt wy niet op gheven, Sprack de Overste Luytenant Wy willense bewaren van ’s Conings wegen En gheven ons in Godes handt Ghy wilt den Koning verderven zijn lant Vermoort de luyden aen elcken hant, Met Kruyt en Loot wy u verwachten van honger sult gy ons niet versmachten. Doe schoten zy wel seven daghen Op Haerelem met groot ghewelt Cartouwen en dobbele Slanghen Hebben zy op de mueren ghestelt Maer die van Haerlem Schoten lustigh (in ’t Veldt) Zy hebben soo menighen Ruyter ghevelt En so menighen Spanjaert gheschoten, ’t Welck heeft den Cornel verdroten. Men sagh Haerlem bestormen Die spanjaerts vielen met macht daer an.
Daer lagen soo veel in ’t veldt gestorven, Viermael zijnse gheslaghen daer van: Want de vrouween quamen so stoutelick an Met steenen, peckreepen, vyer ende vlam, Wierpense de spanjaerts van de myeren, Datse kreeten als leelijcke dieren. Doen zy den lesten storm verlooren Bleeffer wel acht hondert doot en gewont De spanjaerden schudden haer ooren Ghelijck als eenen Waeter-hondt, Zy traden haer geweer met voeten terstont, En riepen met tyrannighen grondt, Dat Godt een Lutriaen was geworden, Doe zy d’onnosel niet konden vermoorden. Sestien Vaendels Knechten getrouwe Zijn te Haerlem binnen gewent, Noch twee vaendels gemonsterde Vrouwen, Hebben soo menigen spanjaert geschent: In ’t stormen deden zy grooten ghewelt, Zy droeghen dat vaendelijn als een helt, Soo lustelijck in haer handen, Den Duc d’Alve tot zijnder schanden. Die van Haerlem wilt hooren Hebben twee poorten wijdt open gedaen, Als of zijt gaven verlooren, Dat hebben die spanjaerts verstaen, Den Cornel riep: Loop an, loop an, Nu staet af doot, spaert vrou noch man: Want zy hebbent verlooren ghegheven, En laet de Kinders in de wiege niet leven. De spanjaerts zijn voort gheloopen Om te vermoorden dat Christen bloedt, Een loose brugghe was binnen de poorte Die brack in met al dat spaens gebroedt, Daer bleeffer wel ses honderdt doodt, Misericordia riepen zy kleyn en groot, Doe die achterste dat verstonden Daer was geen kar aen haer aers gebonden. Doe zijn die van Haerlem uyt getogen Met een soo euvelen moet: Zy hebben soo fellijck gheslaghen Dat zy ginghen door haer bloedt;
Die spaensche Cornel die bleef daer doot, Met veel soldaten en Capiteynen groot, Godt heeft haer victory ghegheven, Noch hebben zijt Gheschut nae Haerlem ghedreven. Och wy arme Ducdalfs knechten Sterven hier van armoede groot! Hoe souden wy konnen ghevechten? Hier lichter alsoo veele doodt; ’t Is al pots martel pots lijden aen elcken oore: Heeft ons de Duyvel in Hollant gevoert? Och! ten helpt pijpen noch trommen Als de Hollanders beginnen te kommen. Een borgher van Haerlem ghepresen Heeft in Duc dalvens Legher ghevoert, Vijftien Hollandtsche gevalschte Kesen, Die daer af aten die bleven al doodt: Een spanjaert vraegde hem metter spoet: Van waer brenghdy dese Kesen goedt? Van Amsterdam mijn goede Seignoren; De spanjaert sprack: Wilt ons t’Amsterdam voeren. ’t Ghebeurde des avondts laten Wilden de spanjaerts schampen daer van, Daer quamen seven spaensche soldaten Die dwonghen den goeden man Dat hyse moest voeren nae Amsterdam, Die twee hadden gouden keten an; De voerman heeft een mijl of twee om gerede Hy brochtse te Haerlem binnen der stede. Doe zy te Haerlem quamen De Vrouwen riepen al even dol, Hier komen seven Heylighe Mannen ’t Isser effen een Galghe vol; Die spanjaerts kreghen soo menigen sol, Zy schudden haer eers, zy krauden bol Des morgens sagmense hangen proncken, De borghers den Voerman een gouden keten schoncken. Oorlof ghy Christenen verheven, Bid voor ons Hollanders kleyn en groot, Dat ons Godt victory wil gheven Teghen onse vyanden verwoet,
Wy willen nu strijden tot in den doodt, Al sterven wy dan al om Godts woordt, Soo bidden wy Christum ghepresen Dat hy ons wil ghenaedigh wesen.
Cookies on Poetry Cove