Stem: De reyn Liefde, &c. Ik ben nu ghedachtich Den voorleden tijdt Hoe ick was woonachtigh In Vlaender verblijd: Lustich ende schoone ’t Was daer van als overvloet Vlaender spandt de Kroone, Boven alle Landen goet. d’Inwoonders seer rijcke ’t Was daer seer pleysant Neeringh des ghelijcke Was daer oock in ’t Landt: Vruchten veelderhande Waren daer seer abondant, ’t Wasser in den lande Als een Paradijs gheplant. Veelderhande Dieren Vantmen oock aldaer En veel schoon Revieren In het landt eenpaer Vloeyden daer ghepresen Daer in overvloedich Vis Dit docht my te wesen Beter alss’m in Hollandt is. Oock liet Godt daer wassen Tot ’s menschen ghevoech Kooren ende Vlassen Boter, Vleys ghenoech ’t Was een landt voorspoedich Soo wy doch wel weten elck Van als overvloedich Daer bloeyt honich ende melck. Gingmen hem vermeyen Langhs den Velde saen Aen de groene Heyen Daer vonden wy staen Vruchten goet van smaecke Die wy daer pluckten om niet ’t Is een droeve saecke Dat sulck landt blijft in’t verdriet: Die gingh met accoorde In den woude strangh, Lieffelijck men hoorde Der Voghelensangh, En den Nachtegale Hoorde men daer sonderlingh, Wiens sangh principale Alle sangh te boven gingh. Dat wy zijn verdreven Wt dees schoon Landou, Deed’ het sondigh leven: Want die Heer ghetrouw Wilde niet verdraghen Al des menschen boosheydt stout, d’Inwoonders wild’ hy plaghen, Om haer sonden menighfout.
Want die sonde schadigh Was daer seer planteyt, ‘t Volck was overdadigh En vol dertelheydt, Haet en nijdt, byleynigh, Hoerdery en overspel, Dronckenschap niet weynigh En veel ander boosheydt fel. Zy waren hoovaerdigh En vol hoogt en moet, Storten oock onwaerdigh Veel onnoosel bloedt: S’hebbense ghenomen Verworgt, verdroncken en verbrant, Daer nae zijn ghekomen Al dees plaghen in het landt. Als men heeft gheschreven Vijftien honderdt iaer, Tseventigh en seven In October klaer, Sagh men in die Landt-palen In de Lucht (hoort mijn bedien) Een sterre met veel stralen Als een Koe om aen te sien. Die sterre van wonder Die gingh op Zuydt-Oost, Daer nae gingh zy onder In ’t Noordt-West altoos: Omtrent een Iaer nae desen In Vlaend’ren de straffe quam, De Heer moest wel wesen Op het landt toornigh en gram. Maer eer Godt noch strafte Zoo waerschoud’ ons hy: Maer niemandt en schafte Op dit teecken vry: Elck gingh voort in sonden In boosheydt en overdaedt: Doen heeft Godt ghesonden Veel straffen in ’t landt verstaet. Als d’Oorloghe schadigh Ons quam over ’t hooft: d’Inwoonders onghenadigh Van haer goedt berooft, Ghevanghen, doodt gheslaghen, En veel storven van torment, Vrouwen ende Maghen Gheschoffiert met groot ellendt. Noch een swaer sententy Dat de Heer daer sandt, Groote Pestilenty Over ’t gantsche landt, By duysenden ghestorven Zijn daer menschen op een dagh, Zoo is ’t Landt verdorven, Met veel jammer en gheklagh. Dieren tijdt met krachte Was daer oock seer groot, Datter veel versmachte Door des jonghers noodt: Godts straffe ter deghen Hebben zy verworven swaer, Zoo zy langhs de weghen Ginghen, zijn ghestorven daer: Al die droeve dinghen Die daer zijn gheschiedt, Kan ick u niet singhen Hier al in die Licht: ’t Landt blijft in’t verseeren Deerelijck om aen te sien, De Heer wil doch keeren Dat die plaghen van hen vlien, ’t Landt blijft in ellenden, Heer doet haer bystandt, En wilt doch eens wenden Die plaghen van ’t landt: Laet doch vrede komen Die doch wel ghehouden werdt, Dat elck sonder schromen Woonen magh daer hy begheert. Och waert eens ter deghen
In vreden voorwaer! Ick ben wel gheneghen Tot ons Roeselaer Ick name de reyse Mochtmen woonen sonder schrick, Als ick over peyse Dat ’t daer was soo lieffelick. Oorlof Vlaemsche Naty, Bidt ende begheert Dat Godt door zijn graty d’Overheydt eerweert, In’t regeeren gheve Wijsheydt, dat wy moghen stil Vry geloofe hier leven Soo elck Godt behaghen wil. Roeselaer en Vriendt En heeft niet al dat hem dient.
Cookies on Poetry Cove