Stemme: Wy vinden klaer beschreven, ’t welck dient, &c. Als de Eeckelen rijpen Soo mest den Boer zijn Swijn Ick hebber een wilt gheschoten Het heeft my soo langhe verdroten, By de liefste en mach ick niet zijn. Het soud’ een suyverlijcke, Des avondts gaen om wijn ’s Avondt wel alsoo late Den Ruyter quam haer te sprake Wn hy hietese willekom zijn, Hy nam de suyverlijcke By haer sneeu witte handt, Hy settese al aen zijn zijde Wat hy dede zy moester lijden, Haer eerken en duurde niet langh. Maer doen die stoute Ruyter Zijn wille hadde ghedaen, Hy seyde wel schoon Ionckvrouwe Hadt ghy u eecken behouwen Gy meucht wel t’huys waert gaen, Waer sal ick heenen rijden? Waer sal ick heenen gaen? Hadt ghy my maghet ghelaten Een maechdeken van der straten Ghy had veel beter ghedaen. Had ick u maeght ghelaten Een maeght soo ick u vandt, Ghy sout soo fier zijn boven schreven Ghy en waert geen maecht gebleven Want den Somer die is noch lanck. De maegt die keerden daer omme Eenen ganck is zy ghegaen, Zy ginck haer moeder vraghen Of zy over de Ruyter wou klaghen Want hy had haer groot leyt gedaen. Men nam den stouten Ruyter Ghevangen ghelijck een Dief Al tusschen twee Heeren Knapen, Schoon spreken en mocht hem niet baten Ghevanghen soo moest hy zijn. Men dede den Ruyter legghen Al op een pijne banck De pijnbanck was soo kleyne Dat dede den Ruyter weyne Dat hy lag onder des heeren bedwang
Men dede den Ruyter knielen Al voor dat blancke Sweert, Ghesellen wilt dit onthouwen Dit komt van schoone jonge vrouwen Laetse varen diese niet en begheert.
Cookies on Poetry Cove