op de wijse: Het Nachtegaelken kleyne. Den Hemel uyt ghespannen, Naulicks bedecken kan, Des volcks bewonderingh
Dat ongheleerde mannen Soo moedich trecken an Sulck een bysonder dingh; Phebus selfs t’ondergingh,
Als hy die Fauna hoorden Dees Vreucht maecken ghemeen: Schier al die Goon verstoorden Op die van Overveen.
Den Bos was heel in roeren, De Nymphen liepen saem, Elck klaechden zijnen noot. Die dit in heeft gaen voeren
Spoeckt yder onsen naem Te schrijven gans voor doot: Wy zijn nu heel ontbloot (Beyden zy) van ghenuchten:
Want ny sal yder een Voortaen van ons gaen vluchten, Nae die van Overveen Zy liepen met malkander
Verslaghen en bedroeft Aen haren opper Godt: Hy troosten d’een als ander Sprack: gheen van allen hoeft
Te komen op mijn Slot: Ick deed’ als eenen Lot Zoo ick de vreucht ginck roeyen Hier uyt mijn Landt, o neen,
Gaet heen wilt mijn niet moeyen Met die van Overveen. Sus zou zy wech ghetoghen, Haer aenslach was ghemist,
(Ach droeve Nimphen ach) Met dick bekreten ooghen Zy hadden niet ghevist, Dus maeckten zy gheklagh,
Elck jammerde die ’t sach: Maer niets en mocht daer baten Haer suchten, haer gheween, Haer spot, haer nijt, haer haten,
Op die van Overveen. Prince. Lof Princelijcke Gelden, Die ’t vreuchdich stuck bestaet
Dus in het vlacke Velt: Lof daer die u hier stelden, Ontsiende nijt, noch haet, Noch krachteloos ghewelt:
Of haet en nijt ontstelt Als Draecken, Slanghen en spouwen, Haer kracht te niet, of kleen, Nu machmen vreucht aenschouwen
By die van Overveen.
Cookies on Poetry Cove