Op de Wijse: Die reyn Liefde vierigh. Ieucht laet vreuchden nu blijcken, Phoebus heeft met macht Boream doen wijcken Dies de Lenten lacht Siende oock des kouden Winters fel bedwanck // te niet Daerom in de wouden Den Victory sanck // gheschiet. Iuno heeft den gordel, Van Venus ontleent Iupiter tot voordeel Is met haer vereent, Vesta na ’t betamen Heeft nae haren wijden // schoot Dies de Nimphen t’samen, Leven in verblijden // groot. Driades Goddinnen Worden nieu gekroont In ’t bewijs van minnen Tot Adonis toont, Venus soet van wesen Haer bloet aen de roosen, root Al dede Mars desen Lyden een soo boosen // doot. Faunen en Silvanen Hebben wilde vreucht Herse koele tranen Lieflijck en vol deucht, d’Aldersoetste Flora Des morghens ontfanghen // doet: Also de schoon Aurora Komt met roode wanghen // soet. Zephyr, Aura mede Blasen koeltjes uyt hebben vrede Met ghebloemt en kruyt, En de borne morren Loopen af de steenen // langst, Voor Phoetons verdorren En is nu oock gheenen // angst. Philomela kele Hoortmen nacht en dach Eccho volcht so vele Als zy immers mach In Bosschen en rotsen Men haer doen haer beste // hoort, Stemme na te botsen Zy hout geerne ’t leste // woort. Ceres drijft en baret Met haer groen ghewas Op het velt, alwaret Een Neptunus plas En Aeolus knapen Als brooddroncken wichten // snel, Schijnen vreucht te rapen Hier in veel te stichten // spel. In desen tijdt instich, Door Cypris bestier Elck gediert onrustich Voelt der Liefden vier, Maer begaeft met reden Menschen u wel te letten // staet, In oprechte seden T’houden vast aen wet // en maet, Denckt hoe dat veel blomen Door verliefde jeucht Zijn te voorschijn komen Dus ghy leeren meucht, V ghedachten wennen, Want u oock ghegheven // wort Door ’t ghebloemt te kennen ’t Voorspel dan u leven // kort. Zoo Poëten singhen Liefd’ is blint en mal Zy is yeders dinghen
Zy verwint het al Maer is onghestadich Vol tranen en swaer // ghesucht, Met veel smerten schadich Sijnde meest eenpaer // bevrught. Het mochten Cupido Wel vervloeckten seer, Ariadne Dydo En veel duysendt meer, Die door onghetrouwe, Minnaers vol bedroch // en list, Komen zijn in rouwe ’t Welcke met al noch // en mist. Edel reyn Princessen Vry van herten mondt, d’Alderbeste lessen, Die ghy leeren Weest altijt voorsichtigh Blijft van Hymens beter // vry, Zonder trouwen lichtich Als het laten beter // zy.
Cookies on Poetry Cove