Skip to content
1640

Haerlems oudt liedt-boeck

Anoniem

Stemme: ‘t Waren twee gebroeders, &c. Arent Pieter Gijsen, met Mieuwes, Iaep, en Leen,

En Klaesjen, en Kloentjen, die trocken t’samen heen Na ’t Dorp van Vinckeveen, Wangt ouwe Frangs, die gaf sen Gangs in ’t bruyn, Die worden of ereen. Arent Pieter Gysen die was soo reyn Sen hoet met bloem fluwiel die sat hem vry wat kuyn Wat scheefjes en wat schuyn, Soo datse bloodt, ter nauwer noodt Stongt hallif op sen kruyn. Maer Mieuwis, en Leentjen, en Iaepje, Klaes en Kloen Die waren kliet noch op het ouwt fitsoen, In ’t roodt, in ’t wit, in ’t groen, In ’t grijs, in ’t graeu, in ’t paers, int blaeu anquam, Ghelijck de Huysluy doen. Als nou dit Vollickje te Vinckeveen Daer vongdese Keesjen, en Teunis, en Ian Schram En Dirck van Diemerdam, Mit Symen Sloot, en Ian de Doodt, kebuert Met Tijs, en Barent Bam. De meysjes van de Vecht, en vande Vinckeveen Die hadden heur tuychke te wongderlijck eschuurt, O se waren soo eguurt, Maer denckt iens Fy // had lange Zy Heur Onger-riem ehuurt. Sy gingen in ‘t selsip: daer worden soo eschrangst Gedroncken, gesongen, gedreumelt en gedangst, Ghedobbelt en gekangst, Men riep om wijn, het most soo zijn, Elck Boerman was en Langst. Maer Miewes en Trijntje, die soete slechte floy Die liepen met menkander uytten huys in ’t Hoy, Met sulck gheflickefloy, En suck gewroet, och ’t was soo soet, Mijn docht het was soo moy. Aelwerighe Arent, die trock het ierste mes, Teuge, Piete Kranck-hooft, en Korselige Kes, Maer Brange van Kaallenes, Die nam een greep, hy kreegh een keep, Mit noch een boer vijf ses. De meysjes die liepen, en lieten dat geschil

Kannen noch candelaers, noch niet en stonger stil: Maer Kloens die stack, en hil Soo sapper uyt, dat een Veen-puyt Daer doodt ter aerden vil. Symen nam de beusem, de rooster en de tangh En wurrepse Ebbert en Krelis veur de wangh, Het goetjen ging sen gangh, Het zy deur ’t glas, of waert dan was, Mijn blijven was niet langh. Ghy Heeren, gy burgers, vroom en wel gemoet, Mijd der boeren feesten, zy zijn selden so soet Of ’t kost yemandt zijn bloedt, En drinckt met mijn, een roemer Wijn, Dat is jou wel soo goedt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Haerlems oudt liedt-boeck · Anoniem · Poetry Cove