Stemme: Al die in Zyon zijt, &c. Den tijdt is hier Datmen sal vrolic wesen Want in elck quartier Den Mey seer lustigh staet: Sonder dangier Kan Venus ons ghenesen,
Met Cupido fier Die sal ons geven raedt, Om te verstooren dees nijders tongen quaedt: Want zijt al benijden // seer dat yemant sou v’blijven, meer Selfs zy bezijden // eer Vallen al in misdaedt. Wy zijnse quijt Die ons hier dede smerte, Dies wy met jolijt Brenghen de Mey pleysant, Met appetijt gebruyct elc vreugt int herte Om dat haet en nijt Zoo vast leydt in den handt, Soo wordt de alderliefste Den Lauwerier gheplant: Noyt reynder liefde // soet Pyramus, Tisbe briefde, vroet ’t Welcken deur deurgriefde, ‘t bloet doe hyse niet en vant, Hier woont de schoone, Laet ons den Mey gaen dragen Selfs in persoone Als Minnaer toebehoort, Of zy ydoone Schiep inden Mey behagen, Veel vruchts te loone Krijgen wy door haer woort Want haer soete sprake die gaf ons wel confoort, Als zy die t’ontsluyten, plag De geest in swaerder muyten // lagh, Daer men uyt spruyten, sag Reyn liefde met accoort. Princes eerbaer Liefde bracht ons te vooren Dies wy sonder vaer Vielen dus slecht ghesint, Om dat alle jaer Den mey doet vreugt oorboren Metter konsten klaer Met hem diese bemindt: Zoo hebben wy eenpaer Geweest der konsten vrient, Sonder arghe listen // vry, Zo zijn wy Catharinisten,, bly Danckelijc neemt Arriste, gy Van ons, Liefde verwint.
Cookies on Poetry Cove