Stem: Schoon Ionckvrou ick moet, &c. ’t Druckt my wonder boven wonder Kinders voor ’t Houwlijck bysonder Dus waerschouwen: maer Teghen reden zy op-welven Hun met sulck verdriet; Iae ontraden ’t gheen zy selven Konden laten niet. Dees vermaenders zijn maer rommers Want zy selfs voorgaen, Anders souden ’t hun naekommers Naemaels niet bestaan: De’en ’t mijn Ouders my dan vooren, Als mijn Lief seght: Iae; Waerom soud’ ick nae ’t behooren Hun niet volghen nae? Bruyd’gom in ’t onrustigh woelen, Weest dan niet belaen, Want daer is nae mijn ghevoelen Niet een qua beet aen: Maer, ey siet! wie sou doch schromen Voor swaer onghevoegh? Want het quaedtste sal doch komen Altijdt vroegh ghenoegh. Niet dat ick der Ouden leeringh Houden wil voor quaedt, Die toekomt alle vereeringh:
Want siet desen staet Is een vreucht lofbaer vol weerden Of een groot ghequel Eenen Hemel hier op eerden Of een Aerdtsche Hel. Maer gheloove sonder twijffel My in desen noot Snoot ontuchtich boos gekijffel, My niet vreesen doet. Voor u tween, doch die ’t ghehengen Men dick suchten hoort Maer goe boomen altijdt brenghen Goede vruchten voort. Mijn hoop en mijn goet // betrouwen Dan beklijven // moet Dat m’u ’s Hemelssoet // bedouwen Mach toe schrijven // soet My is vreucht noch te verklaren Dat in hun bedrijf, Dees, die vreemt verscheyden waren Werden twee een lijf In Salmasis klaer Fonteyne Baed’ met kleeder // uyt, Harmaphroditus ghemeyne, Keert daer weder // uyt, Niet alleen in u Lichame, Moet ghy zijn verkeert Maer oock hert ghemoet te same Sy getransformeert. Meer voorspoet moet u ghenaken, Dan my komt in sin ‘k Wensch u oock voor alle saken Doch een soet begin: Want een lieflijck soet aenlocken Door den lust gheplant, Heeft oyt menich hert ghetrocken! Tot der Liefden bant. Noch wensch ick voor een besluyten Dat in eer en deucht Dijn geslacht met veel Iongh spruyten Ghy vermeeren meught Die oock zijnde tot hun Iaren,
Met gheweten // fijn Laet u dan oock dit soet paren Niet vergheten // zijn.
Cookies on Poetry Cove