Op de wijse: Die reyn Liefde vyerigh. Vreemde dinghen komen Nu voort door den tijdt, Boomen ende Blomen, Schijnen gantsch verblijdt, Of die Mey-tijdt groene Wederom quam by // der handt En elck in saysoene, Stonden vreughdigh vry en vranck. Want of Phoebus stralen Schijnen seer verkoelt, Pallas soet aen-halen Vyerigh elck ghevoelt: Midts het Spele-Kooren Wiens Trouw altijdt blijcken,, moet Haer Bloem-feest te vooren Riep in veele wijcken // vroet. Dus men sagh vergaren Bloemen veel ten toon, Eerst haer openbaren Een Orangie schoon, Lelye verheven En de waerde Kooren-aer, Roode Roosen leven, T’saem in vreughts oorbaren klaer.
’t Hafel-bloemkenvreughdigh D’Accoleyen VVit, D’Aecker-boom oock vreughdigh In zijn bloeyen sit, ’t VVit Lavenders bloeyen, Lely onder Dooren,, vry, Die Galis-bloem groeyen, By de Goudt-bloem hooren // wy. ’t Kooren-bloemken vreedigh Sonne-bloeme snel, VVijngaert-rancken zeedigh, VVit Angieren wel, Al te voorschijn quamen In het Haerlems soete // dal, En ontfinghen t’samen Een jonstighe groete // al. ’t Is om aensien lustigh Hoe In Liefde klaer, Groeyend’ elck is rustigh, Liefd’ moet blijcken, maer Als m’Aensiet om achten, De Ionckheydt daer rondt omtrent, Men Aensiet Godts krachten, En dat Liefd’es ’t Fondament. Aensiet Liefde vierigh, Uyt levende jonst, Hoe Uyt Liefden cierigh, Zy bestaen haer konst, Soo als ’t onbenepen Al Uyt Liefden is // versocht. Want Uyt jonst begrepen Is dees Bloem-feest wis // bedocht. Dus men siet elck mensche Leven Met gheneucht. Elck heeft zijnen wensche, Hier Noyt meerder vreught, Liefd’ is in ’t aenschouwen, Boven al te prijsen // dier, In Liefde ghetrouwe, Kan elck verjolijsen // hier. In Liefde ghetrouwe.
Cookies on Poetry Cove