Stemme: Die nu wil me uyt, &c. Het is gheleden soo men seydt Te speele te varen met soeticheyt, Alsoo ick hebbe bevonde, Met een geselschap soet, Fris ende wel gemoet, Voeren sy met den vloet, Na Yselmonde. Men seydt somtijdt soo nu soo dan Dat moey weer wel veranderen kan, Al ist op Somers rijden, Soo veel alst dat behoeft Heeft hem de Windt vertoeft, Die al waren bedroeft Daer naer weer in’t verblijden. Daer onder was een arme maeght Die van dat onweer was versaecht, Zy sprack met suchten en beven Schippertje goedertier, Salveert mijn leven hier Ick sal tot u pleysier Mijne Maeghedom gheven. De schipper nam dat woort indacht Nochtans heeft hy de reys volbracht Tot dat zy quame te Lande Van yder een persoon, Ontfingh hy zijnen loon Behalve ’t moey Meysje schoon, Greep hy by der hande.
Die Maghet was gheheel ontstelt Sy wou de Schipper gheven ghelt, Maer Schippers woordt gingh boven Kom kom mijn Liefje kom, Daer en baet gheen der som, Dan alleene u Maeghedom, Naer u beloven. Ick heb mijn best soo wel ghedaen Om uwe Maeghedom te ontfaen Meent ghy met mijn te ghecken, Kom, kom mijn Liefje reen Gaet met mijn hier alleen, Laet ’t ander volck in ’t ghemeen, Haer weghen trecken. Dat Meysje dat spracj jonck en teer Mijn Maeghdom is mijn beste eer, Daer moet ick mee voor sorghe Sa Schipper eens ghesmult, Ick weet ick kenne schult: Maer ghy moet met ghedult, Mijn noch wat borghen. Die schipper was een jonck baroen Hy gaf dat Meysje eenen soen, Daer hy hem in verheughde Schoon lief ick schel u quijt, Tot op een ander tijdt Sietdat ghy sulcke woorden mijt, Wandelt in deughden.
Cookies on Poetry Cove