Liedeken Waarin vertoond wordt het verschil van het Minnaars en Dronkaarts leven. Stemme: Que vous trompe.
Sa! Bagchus kinderen, Gij die den koelen wijn bemind, Laat u niet hinderen, Van venus kind. Het is een verleidster valsch in schijn, Houd u aan Bagchus en den wijn, Die doet verminderen, Alle druk en pijn. Een venus Jonker, Die naar een meid uit vreijen gaat, En loopt als een pronker, Over de straat.
Ziet eens hoe hij zijn leden dwingt, En wel in twintig bogten wringt, Voor zijn lief in het donker, Een albade zingt. Ons keel wij laven, En zingen vrolijk bij den wijn, Wij nooit geen slaven, Van een ander zijn, Wij willen voor geen Venus pop, Nemen den hoed van onzen kop, Liever begraven, In het druiven sop. Wilt eens bespeuren, De vrijers voor den spiegel staan, Somtijds drie uren, Eer het wel zal gaan, Hij krult en poeijert na zijn zin, Eer hij durft komen bij zijn vriendin, Wat zotte kuren, Heeft het vreijen in. Schoon dat met lappen, Ons kleeren zijn geheel versteld, Den waard zal tappen, Hebben wij maar geld, Gij drinkt den wijn zoo veel gij meugt, Het is Bagchus die ons hart verheugd, Laat de menschen klappen, Het is ons de meesten vreugd, Die gaat uit minnen, Moet liegen dat het harte kraakt,
Tot dat zijn vriendinne, In het net geraakt, Den een zegt hij is edel van bloed, Den anderen hij is rijk van goed, Aldus moet hij minnen, Zijn beminde zoet, Bagchus gezellen, Die en behoeven geen bedrog, Om te vertellen, Hunnen eigen lof, Zij prijzen Bagchus en den wijn, Den drank dient ons tot medicijn, Wij ons nooit kwellen, Als wij aan het drinken zijn. Wilt eens bespeuren, Hoe bleek de Venus jonkers gaan, Het schijnt dat zij treuren, Als men hun ziet staan, Zij doen zoo menig droeve klacht, Aan een die dikwijls hun veracht Voor haar liefstens deure, Tot den middernacht. De Bagchus vrienden, Vergeten alle tegenspoed, Dansen en springen, Met een blij gemoed, Zij prijzen Bagchus en het nat, Waar van dat zij hun drinken zat, Geen zoeter dingen, Als het druiven nat.
Cookies on Poetry Cove