Op de bekende Stem. VErdwaelde Koninginne! Die Christo waert verlooft Wie heeft u van u sinnen Dus jammerlijck berooft? Dat ghy verlaet // door valschen praet, De Princelijcke wooningh: En voor een pol // soo i'el, soo hol, Versaeckt uw' Godt uw' Koning. Versaeckt segg' ick met reden De liefde maeckt my vry, Terwijl 'k u sie besteden Aen vleisch, en kettery, Vw' ziel, uw' sin // die Christus min Had aen zijn Kerck bevolen: Ellendig wigt, Waerom voor't licht Gesocht soo, donck're holen? 't Beliefde Godt te stichten, Sijn Tempel op een Bergh, Die met haer glants doen zwichten Sou 't Ongeloovig zwergh: End' als een roots // Al wat haer stoots Van golven en van baren, Quam tasten aen // Sou wederstaen Jae met haer standt vervaren. Een rootse die verduyren Sou, mits haer vaste stel, De Poorten en de Mueren Van d'opgeblase hel: Siet sulcken slot, Was u van Godt
Gebout om in te leven: En ghy Marot // hebt tol een schot Van zwijnen u begeven. Daer niet en is te eeten: Wel tot verdiende straf, Om dat ghy u vergeten Dus hebt, als draf en kaf, Die u bedrieght // Verwaeyt, verlieght En voor een ydel teken, Van 't Hemels-broot // Soo soet, soo groot, Laet jammerlijck versteken. Dit seyt den Heer der Heeren, Vw' Bruydegom Godes Soon: Als ick u had ter eeren Gehouw'lijckt aen mijn kroon, Hebt ge onbedacht // mijn echt veracht, En deur uw' Ketteryen, Mijn reyne bedt // Ontrou besmet, Met snoode Hoereryen. Maer wildy nae de lessen Weer leven van mijn Wet? Soo suldy mijn Princesse, Soo suldy van mijn bedt, Met peys en vree // weer deylen mee, Met my in alles t'samen, Tot dat uw' geest // Eens komt ter feest Des eeuwigs levens, Amen. Verdwaelt dan toch niet verder Verdwaelde Coningin, Maer keert weer tot den Herder, Die u met heeter min, Als voor uw' val // ontfangen sal:
't Is aen minne streken Van 't schaepken dat // Van 't rechte pat Verdwaelt was, wel gebleken.
Cookies on Poetry Cove