Stem: Alle dagen, met behagen, Ofte: Omni die dic Mariae, Of anders: Mijn lippen opent Heere, &c.
WIe kan leven, sonder beven
Die beneven sterven staet,
Daer genuchte, soo haest vluchte,
En het suchten achter gaet.
Ghy sult sterven, en bederven
En verwerven loon naer daet,
Wilt u sinnen, dan verwinnen
En niet minnen dat vergaet:
Wilt ghy rusten, temt u lusten
Die verwusten u gemoet,
Wilt die gere, van u were,
Die u teren vleesch en bloet.
Al dat quelen, al dat spelen,
Herten streelen, hier en daer,
't Magh behagen, weynigh dagen,
Maer het knagen komt daer naer.
Kosten uren, eeuwigh dueren
Daer 't besturen niet en sagh,
Het vermaecken, mocht wat smaecken;
Maer naer 't staken komt den slagh.
Dan ist knagen, dan ist klagen,
Dan ist vragen om respijt,
Als u jaeren, u beswaren,
Als verbaren is den tijdt.
Als't vermeyden, als't verleyden,
Als't verblijden is gedaen,
Dan ist scheyen, dan ist schreyen,
't Eeuwigh leven komt dan aen.
Als het leven, is begeven
En bedreven d'ydelheyt,
Dan komt grauwen, en betrouwen,
En beschouwen d'eeuwigheyt.
Dit vervaert u, soo verklaert u,
En bewaert u wie ghy zijt,
Om met eeren, noch te leeren
En te keeren 't is noch tijt.
Want u vleyen, dat het scheyen
Sal verbeyen is te laet,
Wilt dan peysen, om te reysen,
En neemt wijsen raet voor daet.