*Stem: Langs de groen bedeckte weghen. VAn de werelt hier verstooten En van alle goet ontbloot Met sijn tranen overgooten, En verlaten in de noodt By de beesten // Siet den meesten, Meester van de werelt al Neer geschoven, Vyt sijn hoven, En geboren in den stal. By de beesten komt hy soecken Aen de beesten ons gelijck: Nauw bedeckt met arme doecken In sijn eygen Koninckrijck, Sonder Throone, Sonder Kroone, Siet sijn hooge Majesteyt, Hier ootmoedigh, En saghtmoedigh, Als een Lam in't hoy geleyt. Kont ghy nogh, o sondaer slapen, Daer die groote mogentheydt Die de werelt heeft geschapen Om u groote sonden schreyt. Wilt ontfangen, Van sijn wangen, Desen aengenaemen douw, Laet sijn traenen, Vermaenen, En bewegen tot berouw. D'alderleeghste plaets verkooren, Heeft den alderhooghsten Heer Om den sondaer te verhooren Is gedaelt van boven neer,
Is gewonden, Om u sonden, In de doeckjens hem bereyt, Hy u oogen, Wil afdrogen, Vol van medeoogentheyt, Al de werelt is hem tegen, Vyant van ootmoedigheyt Hy begint hier and're wegen, Vyant van hooveerdigheyt Volght sijn raden, en sijn paden Volght hier sijn exempel naer, In sijn leven, V gegeven. Boven alle lighten klaer. In u sal het eynde naken, Van u goet, en naeckt de doodt, Sult ghy van de werelt maken Eenen stal van al oock bloot, En vertoonen, Dat haer throonen: En doet haer ootmoedigheyt Aen gebeden, Haest vertreden Is maer hoy vol ydelheyt. V dan sal men uyt de hoecken Voor u alderleste draght Oock maer soecken arme doecken Van de werelt niet geacht; Dan u Neven, V maer geven Voor u Kribb' een Kist van hout Eer, en staten, V verlaten Siet waer op dat ghy betrouwt. Siet den Heer alsoo beginnen Als ghy van dit leven scheyt, Wilt hem boven al beminnen, Soeckt alleen u Saligheyt:
Wilt hier leeren, V verneeren En de werelt met haer goet Sonder schaden, Nu versmaden Eer ghy die verlaten moet'
Cookies on Poetry Cove