Skip to content
1767

Gekroond Batavia

Anoniem

Stem: Eenzaam Bos aanhoord myn klagten. HEere Dames wilt aenhoren, Ik zing met een bly geschal Steeven is nog niet verlooren Hy zingt zyn leevens geval, Og wat heb ik niet al loopen dwalen Door Bossen Bergen en door dalen En door wegen breed en smal.

Toen ik even begon te loopen, Ik was zeven of agt jaer oud In provincie was voor my niet te hopen Hoewel dat my niet meer roud myn moeder sprak och lieve Steven Ik kan u niet meer geven Als dat gy op u Godt betrouwt.

Provincie ging ik doen verlaten, En ik kwam tot Amsterdam, maer ik kon met de luiden niet praten maer doen ik myn Liertje nam Ik leerde veel hollandze deunen, De merliton en onze pleunen Seer onnozel als een Lam.

Ik wierd groot begon te groeijen Slagen had ik geen gebrek, had ik geen Geld dan moest ik bloeijen Want myn meester was een groote vrek, Dog ik liet de moet niet varen, Ik kreeg een Toverlantaren En zoo rees ik uit de drek.

Ik kreeg een Vryster ik wou trouwen Ik bad God in myn gemoet: Die hulp my ook uit dit benouwen En gaf my ook een Vrouw zeer zoet Uit brave ouders voortgesprooten, Wel gezien by klein en grooten En ook uit het hollands bloed.

Maer nu gaet myn druk aen ’t mindere Door myn lieve wederpaer, God geeft ons zegen en veel kinderen Ik heb een zesje by malkaer, Godt die geeft ons kost en kleeren, Door de mildheid van de Heeren En ook Dames lief en raer,

Maer nu gaet de nyd aen ’t woelen, Van veel booze Savopaerts Die by myn klante loopen doelen, By ligte dag en by de kaers: Sy zeggen spreekt gy van scheele Steven Die en is niet meer in ’t leven Maer ik leef nog is dat niet raer.

Op een Gezelschap was ik ontboden By jonge Heeren onverwagt Veel die my zagen die ontloken, Sy hadden my voor dood geagt, Och laet de haters my maer haten En veel leugens van myn praten Sy zyn waerdig te zyn belagt.

Dit is een schets al van myn leven, En mijn wisselvallig lot En zoo bedenkt dan uwe Steven, So gy gezegent zyt van Godt. Soo zal Godt u ook bewaren Op het Land en woeste Baren Tot u Hoenders in ’t kot.

Nu gaen ik na huis toe treden, En ik bedank u al te gaer Steven is zeer wel te vreden, En ik wensch u Iaer op Iaer. Overvloedig zyne zegen Dan laet gy Steven niet verlegen: Dan koop ik schoenen wel vyf zes paer.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Gekroond Batavia · Anoniem · Poetry Cove