Stem: O Wereld vol van Overdaad. 1 WAt hoord men niet een vreemt gerugt! In deze laetste dagen; Daer menig een om zugt! ’t Was muytery geweld, Dat menig heeft ontsteld! Hoord wat dit lied vermeld, &c.
2 Waer voerd de Satan niet al heen? De mensch door zyne listen, Dat hy door overtreen En tegens wet en pligt;
Het duyvels quaed verrigt, Hoord wat ik heb Gedigt, &c.
3 ’t Schip Nyenburg met Volk bemand, Van Hooren af gevaren, Om na het Iavaes Land; Te steev’ne met Goed En Geld, gantsch wel gemoed; Hoord wat het quaed al doet, &c.
4 Verstokt en harder als een steen, Zoo liepen muytelingen Het schip af tegen reen. En hebben opstinaet Bedreven: Moord en quaed! Als een boosaerdig zaed. &c.
5 Naer goud en Goed gerooft zeer groot; Zoo toog men aen het vlugten Ter Zee-waerd met een Boot: Kwam te Cajenne aen, Daer menze kreeg gevaen, Om hunne Euveldaen, &c.
6 Men voerde hen na Lissabon, Herwaerds in boey en banden, Toen aller ramp begon: Maer die eens openbaer, Gestraft wierd na een Iaer, Zoo meld de droeve maer, &c.
7 Vier zyn gesneuveld door die strop, En hangen ten Spektakel, Voor Ravens de hun op
Eeten, nog drie in zoort, Om hunne Roof en moord, Gerabraekt als het hoord, &c.
8 Tien zag men daer op Helders stee, Door hennepe strop vast knoopen, Dus schuymt men ’t quaed op Zee: Dat muyterye dee, En ’t strekt ten spiegel mee, Van Varens-volk op See, &c.
9 Voor dat de Vierschaer wierd gespant, Sag men bedroefde oogen! Ontsteld in ’t Ingewand: Riep men den Heiland aen, Met bidden en getraen, Vergeef heer ons misdaen, &c.
Wie weet hoe dat de boetgezand, Hun boosheid quam vertonen, Het riep: ô Predikant Smeek voor ons by de Troon, Dat Godt ons dog verschoon, In ’t bloed van Synen Soon, &c.
11 Als yder zag dat Straf-gerigt! Wat was het niet bewogen, By Kyk-duin zwaer verrigt! Elk smeekte in ’t gemoed! Vergeef dit quaed gebroed, En schenkt hun ’t Eeuwig goed, &c.
12 Men prys het Zouveryne Regt, Van Zeeraeds Opper-hoofden,
’t Quaed moet als Gods Woord zegd Zyn straf naer schuld ontfaen, Laet af van quade daen, Dan zal Godt met u gaen, &c.
Cookies on Poetry Cove