Stem: Adieu schoon Europa.
ALs schoonste Carileen,
Eens wandelen ging alleen
Soo zong zy lustig uyt
Met zoet geluyt
Waer van den Echo ’t laetste woord
Altyd na baeuwde
’t Welk haer benauwde,
Als zy ’t heeft gehoord.
Want vraegden zy wie het deed’,
Den Echo vraegden ’t meed’
Als zy het spreken liet
Hoorde zy niet:
Waer door het Meisje was in de ly,
Als Carileen weende
Den Echo steende;
Met vraegde zy.
Geef gy myn lief gena
Den Echo zeide ja,
Mint gy niet Carileen,
De Stem riep neen
Waer door zy liep als heel ontzint
Door digte boomen,
En zag daer komen,
Haer lief Garind
Doen was zy ontsteld:
Sy heeft hem straks verteld,
Met een ontrust gemoed
Haer tegenspoet:
Hy lagte om haer zoete reen
heeft haer met lusjes;
En duizend kusjes,
Gesteld te vreen.