Op een Welbekende Wys. 1 ROzelyn Wanneer zal ’t zyn: Dat gy zult genezen myn Minnepyn, Ik heb al drie Iaer: Met druk en gevaer, Met grote Patientie gewagt na een aer.
2 Moet ik dan Nog langer van: U blyven en worden nooit uw man, Dat was myn zoo een smert, Al aen myn jeugdig hert En plage dat ik niet gezond en werd.
3 Gaet maer heen, Met al u geween,
Ik wil myn tyd aen geen Vreijer besteen, Met al u zot geklagt Dat ik gants niet en agt, Op al u Vryagie ik niet en agt.
4 Rozelyn Hoe kan dat zyn, Dat in u zulks woond een haet voor myn; Of is u gemoed; Nog maegde bloed: Met Leeuw ofte Beere melk gevoed.
5 Want geen Leeuwin: So wreed is van zin; Of laet zig bewegen tot de wedermin, Al tot myn hert en leet: En zyt gy niet gereed: So dat gy van geen minnen Of van Liefde niet en weet.
6 Boeren Zoon Wat wagt gy tot uw Loon: Dat gy myn heden voor u steld ten toon; Want geen Boer, Die krygt my aen zyn snoer: Ik ben niet genegen tot zulk een loer.
7 Myn Liefje is Zoldaet, Die als den Trommel slaet, Ten eersten moet wezen gereed en paraet, En daerom ik zeg Dat gy die eens ter degen overleg.
8 Buyten dat: So heb ik in de Stad
Wel ruim drie Iaer een Vreijer gehad: Hy mind myn getrouw; En ik wil zyn zyn Vrouw, Al was ’t dat ik had wel duizend na berouw.
9 Houd u man, En krygt daer vry van Hy zal ’t wel leeren wat hy maer kan, Ik gunne hem de vreugd, Met al het geneugt Leeft zamen in Liefde ja in de deugd.
10 Vaer dan wel, ô Liefje want ik zel: U nooit niet meer vragen tot het Minnespel, Ik ga dan myn tyd, Met droefheid en spyt, Verslyten; tot dat myn het herte doorsplyt.
Koomt ô Dood: In myn bedroefde nood: En voerd myn by Caron al met u leere Boot: Uit myn droevige pyn Terwyl myn Rozelyn: Myn medgezel of myn Vrouw niet wil zyn.
Cookies on Poetry Cove